சே குவேரா

1966-ஆம் ஆண்டிற்குள், சே குவேரா உலகிலேயே மிகவும் அறியப்பட்ட முகங்களில் ஒருவராகத் திகழ்ந்தார்..
கியூபா புரட்சியின் நாயகன், ஒரு அரசாங்கத்தையே வீழ்த்த உதவியவர்.

கியூபா என்பது ஒரு ஆரம்பம் மட்டுமே என்று நம்பியதால், தனக்குக் கிடைத்த அதிகாரத்தைத் துறந்து வெளியேறியவர் அவர்.
​வறுமையும் அரசியல் ஸ்திரமின்மையும் நிறைந்த பொலிவியா, அடுத்த புரட்சிகரப் பொறிக்கு உகந்த இடமாகத் தோன்றியது.

ஆனால், அது அவ்வாறு அமையவில்லை.
​அவர் எதிர்பார்த்த விவசாயிகள் அவருடன் இணையவில்லை.
அவரது படை வெறும் பதினாறு நோய்வாய்ப்பட்ட, சோர்வடைந்த மனிதர்களாகக் குறைந்தது.

சில பொலிவிய குடிமக்கள் அவரது நடமாட்டத்தைப் பற்றி ராணுவத்திற்குத் தகவல்களையும் வழங்கினர்.
அவர் பற்றவைக்க வந்த புரட்சி ஒருபோதும் நெருப்பாக மாறவில்லை.
​அக்டோபர் 8, 1967 அன்று, ஒரு பள்ளத்தாக்கில் சூழப்பட்ட நிலையில், காயமடைந்து நடக்கக்கூட முடியாத நிலையில், சே தன்னை நெருங்கி வந்த வீரர்களிடம் கத்தினார்..

“சுடாதீர்கள்! நான் சே குவேரா, நான் உங்களுக்கு இறந்திருப்பதை விட உயிருடன் இருந்தால் அதிக மதிப்புடையவன்.”
​அவர்கள் அவரை உயிருடன் பிடித்தனர் லா ஹிகுவேராவில் உள்ள ஒரு மண் பள்ளி கட்டிடத்திற்கு அவரை அழைத்துச் சென்றனர்.
​லா பாஸில் இருந்த பொலிவிய அரசாங்கம் அவரது விதியை ரகசியக் குறியீடுகள் மூலம் அறிவித்தது…
500 என்பது குவேராவைக் குறிக்கும்.
600 என்றால் உயிருடன் வைத்திருத்தல்.
700 என்றால் தூக்கிலிட வேண்டும்.
அக்டோபர் 9 அன்று முற்பகல் 11:50 மணிக்கு அந்த உத்தரவு வந்தது 700.
​அவர் அந்தச் செய்தியை அமைதியாக ஏற்றுக்கொண்டார்.

அவரது கடைசி வார்த்தைகள் காஸ்ட்ரோவிற்காக இருந்தன.
போராட்டத்தைத் தொடருமாறு அவரிடம் கூறினார்… மற்றும் அவரது மனைவிக்காக, தனது குழந்தைகளுக்கு நல்ல கல்வி கிடைப்பதை உறுதி செய்யுமாறு கேட்டுக்கொண்டார்.

தனது கடைசி மணிநேரங்களில், காயங்கள் இருந்தபோதிலும், அவர் புகைபிடிக்க ஏதாவது கேட்டார் மற்றும் தனது தலையை நிமிர்ந்தே வைத்திருந்தார்.

அவருக்கு அப்போது வயது 39.
​அவர் இறந்துவிட்டார் என்பதற்கான ஆதாரமாக அவரது கைகள் துண்டிக்கப்பட்டன.

அவரது உடல் அடையாளம் தெரியாத ஒரு கல்லறையில் புதைக்கப்பட்டது.
உடலைக் கட்டுப்படுத்துவது என்பது அந்த மனிதனின் பிம்பத்தைக் கட்டுப்படுத்துவதன் ஒரு பகுதி என்பதை அதிகாரிகள் புரிந்துகொண்டிருந்தனர்.
​ஆனால் அது பலிக்கவில்லை.

தோல்வியடைந்த அந்தப் போராட்டத் தளபதி, வரலாற்றிலேயே அதிகம் பயன்படுத்தப்படும் அரசியல் அடையாளங்களில் ஒருவரானார்.
சுவரோவியங்கள், சுவரொட்டிகள், போராட்டங்கள், மாணவர் இயக்கங்கள் எனப் பரவி, இறுதியில் அவர் எதை வெறுத்தாரோ அந்த வணிக கலாச்சாரத்திலும் அவரது முகம் இடம்பெற்றது.

1997-ல், அவரது உடல் எச்சங்கள் கியூபாவிற்குத் திரும்பக் கொண்டுவரப்பட்டு, அவரது மிகப்பெரிய போர்க்கால வெற்றியின் நகரமான சாண்டா கிளாராவில் முழு அரசு மரியாதையுடன் அடக்கம் செய்யப்பட்டன.

அவர்கள் அந்தப் போராளியைக் கொன்றார்கள்.
ஆனால், அந்த பிம்பத்தை அவர்களால் தடுக்க முடியவில்லை.
(Mohamed Azham)