வீட்டுத்தோட்டத் திட்டத்தால் உணவு பஞ்சத்தை எதிர்கொள்ள முடியுமா?

(எம்.எஸ்.எம். ஐயூப்)

தற்போதைய பொருளாதார நெருக்கடியின் காரணமாக, இலங்கையில் மிக விரைவில் பெரும் உணவுப் பஞ்சம் ஏற்படப் போவதாக, தேசிய ரீதியிலும் சர்வதேச ரீதியிலும் பலர் கூறுகிறார்கள். கடந்த வருடம், இரசாயன பசளை இறக்குமதிக்கு அரசாங்கம் விதித்த தடையின் காரணமாக, உள்நாட்டு உணவு உற்பத்தி வெகுவாகப் பாதித்தமையும் நாடு எதிர்நோக்கியிருக்கும் வெளிநாட்டு செலாவணிப் பிரச்சினையின் காரணமாக உணவு இறக்குமதி செய்ய முடியாமல் இருப்பதுமே, இந்த அச்சத்துக்கு காரணங்களாகும்.

அறிவுக்களவு செய்யும் யாழ்பல்கலை பேராசிரியர்கள்: முன்நாள் விரிவுரையாளர் பகிரங்க குற்றச்சாட்டு!!

யாழ் பலக்லைக்கழக கல்விசார் ஊழியர்களின் (Academic Staff) கல்விசார் மற்றும் அறிவுசார் மோசடிகளை (Academic and Intellectual Frauds) மேற்கொண்டுவருவதான பகிரங்க குற்றச்சாட்டுக்களை முன்வைக்கின்றார் யாழ் பல்கலையின் முன்நாள் விரிவுரையாளரான கலாநிதி முத்துகிருஷ்ணா சர்வானந்தன் யாழ் பல்கலைக்கழகத்தில் கற்பித்தல் நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுகின்ற சில விரிவுரையாளர்கள், பிற கல்விமான்களின் கல்விசார் வெளியீடுகளை அல்லது கருத்துக்கள் மற்றும் உள்ளடக்கங்களை திருடி, பிரதிபண்ணி தமது பெயரில் பிரசுரிப்பது…..

லெனின் ஏன் நமக்கு என்றும் தேவைப்படுகிறார்?

பாரதியால் ‘ஆகாவென் றெழுந்தது பார் யுகப்புரட்சி/ கொடுங்கோலன் அலறி வீழ்ந்தான்!’ என்று புகழப்பட்டது ரஷ்யப் புரட்சி. அந்தப் புரட்சியின் தலைவர் லெனின். ‘உலகத் தொழிலாளர்களே ஒன்றுபடுங்கள்’ என்று உரத்த குரலில் ஓங்கி ஒலித்த மார்க்ஸ், எங்கெல்ஸ் ஆகியோரின் தத்துவங்களை நடைமுறைப்படுத்தியவர் லெனின்.

அருந்ததியர் சமூகத்தின் ஆவணப் பெட்டகம், தலித்தின் குறிப்புக்கள

(நிலாந்தி சசிகுமார்)

இலங்கையின் வரலாற்றில் அருந்ததியினர் சமூகம் பற்றி வெளிவரும் முதல் நூல் இதுவாகும்.90 களில் சரிநிகரில் வெளிவந்த தொடர் பத்தி தலித்தின் குறிப்புகளாக நூல் வடிவம் பெற்றிருப்பது மகிழ்ச்சியாக உள்ளது.

தமிழ் இலக்கியங்களில் முற்போக்கு

இராமன் தன் மனைவியை சந்தேகித்து தீயில் இறங்க பணிக்கிறான். இறங்கி தான் பத்தினி என்பதை சொல்கிறாள். அதற்கு பிறகு கூட ஊராரின் சந்தேகத்தை காரணங் காட்டி கர்ப்பிணியான தன் மனைவியை வனத்தில் தள்ளுகிறார் கணவன்.

கடல் அட்டை வளர்ப்பும், தீவக கடல்களின் பொருத்தப்பாடும் – அவைகளின் அரசியலையும், சூழலியலையும் முன்வைத்து – 04

ஏ.எம். றியாஸ் அகமட் (அம்ரிதா ஏயெம்) (சிரேஸ்ட விரிவுரையாளர், இலங்கை தென்கிழக்கு பல்கலைக்கழகம்

நீருயிரின வளர்ப்பு:

நீருயிரின வளர்ப்பிற்கு, உயிரியல், பொருளாதார, சட்டரீதியான பல வரைவிலக்கணங்கள் காணப்படுகின்றன. மூலப்பொருள், சக்தி, தொழிலாளர்கள் போன்ற உள்ளீடுகளை இட்டு, வளர்க்கப்படும் தாவர, விலங்குகளின் இறப்பு வீதம், பிறப்பு வீதம், இனப்பெருக்கம் போன்றவற்றில் மாற்றங்களை ஏற்படுத்தி வளர்க்கும் முறை என வரைவிலக்கணப்படுத்தலாம். நீரில் தாவரங்களையும், விலங்குகளையும் வளர்க்கும் அறிவியல் எனவும் இலகுவாக இனனொருமுறையில் வரைவிலக்கணப்படுத்தலாம்.

கடல் அட்டை வளர்ப்பும், தீவக கடல்களின் பொருத்தப்பாடும் – அவைகளின் அரசியலையும், சூழலியலையும் முன்வைத்து – 03

ஏ.எம். றியாஸ் அகமட் (அம்ரிதா ஏயெம்) (சிரேஸ்ட விரிவுரையாளர், இலங்கை தென்கிழக்கு பல்கலைக்கழகம்)

இலங்கை மீன்பிடிக் கைத்தொழிலும், வளங்களும்:

இந்தியாவிற்கு தென்கிழக்கில் இந்திய உப கண்டத்தில் அமைந்திருக்கும் இலங்கையானது பல கரையோர அம்சங்களைக் கொண்ட 1770 கிலோமீற்றர் கரையோரத்தையும், 200 கடல் மைல் பிரத்தியேக பொருளாதார வலயத்தையும் (Economic Exclusive Zones), 517000 சதுர கிலோமீற்றருக்கு மேற்பட்ட ஆள்புல உரிமையுள்ள (Soveriegn rights) சமுத்திர பிரதேசத்தையும் கொண்டு காணப்படுகின்றது. இலங்கையின் தரைப் பரப்பளவைவிட 8 மடங்கு கடல் பரப்பு அதிகமாகும். இவைகளில் கண்டமேடையும், ஆழ்கடலும் அடங்குகின்றன. இங்கு பதினொரு சதவீதமாக காணப்படும் கண்டமேடைகளில்; 250000 தொன் அடித்தள, இடைத்தள, மேற்தளவாழி மீன்களும், ஆழ்கடல் மீனினங்களும் (இவைகள் இடம்பெயரக்கூடியன) பிடிபடுகின்றன. இருந்தும் மீன்பிடியானது சராசரியாக 25 கிலோமீற்றருக்குள்ளும், ஆகக்கூடியது 40 கிலோமீற்றருக்குள்ளும், மொத்தமாக 25000 தொடக்கம் 30000 சதுர கிலோமீற்றருக்குள்ளேயே நடைபெறுகின்றது.

கடல் அட்டை வளர்ப்பும், தீவக கடல்களின் பொருத்தப்பாடும்:– அவைகளின் அரசியலையும், சூழலியலையும் முன்வைத்து – 02

ஏ.எம். றியாஸ் அகமட் (அம்ரிதா ஏயெம்) (சிரேஸ்ட விரிவுரையாளர், இலங்கை தென்கிழக்கு பல்கலைக்கழகம்)

உள்ளுர் அறிவு:

பெனடிக்ற் சின்னமணியை இருத்தி உரையாடுவதற்கு தயாரானேன். றெஜினோல்டும், சசியும் அருகே இருந்தார்கள். கடுமையா களைச்சிப் போயிருப்பயள். உடுப்ப மாத்திக்கி, றெஸ்ட் எடுத்துற்றுக் கதைப்பம் என்றார். நான் களைக்கல்ல. கதைப்பம் என்றேன். என்ன குடிப்பம் என்றார். பிளேன்ரி என்றேன். இஞ்சி போட்டதா, வேர்க்கொம்பு போட்டதா?. வேர்க்கொம்பு என்றேன். சாப்பாட்டுக்கும், நான் தங்குதவற்குமான அறைக்கும் மிகுந்த கவனமெடுக்க ஓடித்திருந்தார்.

பின்னென்ன உயர்குல வேளாளன்!

எலும்பை ஊடறுத்து  

தீண்டும்  

ஊசிக்குளிர்  

வாழ்வின் மிடறறுத்து  

உயிரைத் உயிரை துரத்தி  

உறிஞ்சிக்குடிக்கும் வெஞ்சினம்  

கொடுமைகளில் சிதைந்தது சுற்றும்  

ஆன்மாவும் விறைக்கும்  

கூதல் வெளியில்  

தடுமாறிச் சுவாசிக்கும்  

தட்டுக் கெட்டு மிஞ்சிய சுற்றம்  

புல்லும் பூண்டும்  

செடியும் கொடியும் பூவும்  

நீயும் நானும் நம் மொழியும்  

பிரளயத்தில் இல்லாது போய்விட்ட  

மறுபொழுதின் அகால வேளையிலும்  

உயிர் வாழ்வான்  

‘உயர்குல’ வேளாளன்  

யார் இந்த  

‘உயர்குல வேளாளன்’?  

வலி பொங்கும்  

நெடும் பொழுதுகளில்  

நீர்ப்பை உடைந்து கசிய  

பொசுங்கிப் பெருகும்  

குருதிப் பெருக்கில்  

பிறப்பைத் தவிர்த்து  

பன்னீரும் பாலும்  

பாய்ந்தோடும் யோனி வழியாகவா  

பிறப்பெய்தினான் – இந்த  

‘உயர்குல வேளாளன்’  

குப்பி விளக்கின் உச்சிப் புகை நிழல்,  

சுவரில் நெளிந்து ஊர  

மங்கிய மஞ்சள் வெளிச்சத்தில் – அந்த  

மந்தகாச இரவுகளில்  

அம்மையப்பன்  

கூடிக் கொண்டாடும்  

கலவி தவிர்த்து  

மாங்கனி உண்ணும்  

மந்திரத்தில் பிறந்தவனா – இந்த  

‘உயர்குல வேளாளன்’ ?  

பள்ளரைப் போலும்  

பறையரைப் போலும்  

நாயைப் போலும்  

அழுக்குண்ணும் புழுக்களைப் போலும்  

முடிவெட்டும் என்னைப் போலும்  

அழுக்ககற்றும் உன்னைப் போலும்  

வெள்ளைப் பச்சை அரிசியில்  

அவித்து உருட்டிய கட்டிக்காய்  

உன்னதும் என்னதும் அல்லாத மொழியிலும்  

முணுமுணுத்து மணியடிக்கும்  

பிராமணரைப் போலும்  

பிறப்படைந்தவன் தானே- இந்த  

‘உயர்குல வேளாளன்’  

பின்னென்ன ‘உயர்குல வேளாளன்’  

களத்து மேட்டில்  

கசிந்து வியர்வை  

காய்ந்துபோக நான் விசிறி தந்தேன்  

உழுத புஜத்தில்  

வலி எழும் வேளையெல்லாம்  

நீ களைப்பாற நான்  

பதநீர் தந்தேன்  

பதிலுக்கு நீ நெல்மணி தந்தாய்  

எப்படி இடையில்  

உயர்குல குலம் நீ ஆனாய்  

எளிய சாதி நானானேன்?  

ஒளி துப்பும் சூரியனும்  

அடிவானில் விடிவெள்ளியும்  

உதிக்காத இருண்ட காலங்களில்  

மனுஸ்மிருதி சாஸ்திரம் – என்னை  

மூத்திரம் கூட பெய்ய அனுமதித்ததில்லை  

புறம் தள்ளி வாழ்தலும்  

அடிமைகளுக்கு நீ  

அரசனாவதும்  

அடுப்படியிலும் படுக்கையிலும் மட்டுமே  

உம் பெண்டிரை அனுமதிப்பதையும்  

எப்படி நீ மனுநீதி என்றாய்?  

என் குடிசைக் கூரைக்கு  

கோரைப் புல்லும்  

உன் வீட்டுக் கூரைக்கு  

ஓலைக் கிடுகும் கட்டாயம் என்று  

யார் இட்டது கட்டளை?  

என் வீட்டுப் பெண்டிரை  

மாராப்பு அணிய நீ  

அன்றெல்லாம் அனுமதித்ததில்லை  

இன்றும் உம் பெண்டிர்  

படுக்கையின் சாளரம் தாண்டி  

அப்பால் வீசும் தென்றல் சுகத்தை  

சுவாசிக்க நீ விருமபுவதில்லைத் தானே ?  

பெண்பிள்ளை சிரிப்பையும்  

புகையிலை பருவத்தையும்  

ஒப்பிட்டு பாழும் மொழி சொன்னது  

இந்த உயர்குலம் தானே  

உன் மொழியில்  

வக்கிர புத்திக்கு  

உயர்குலம் என்று பொருள்  

நீ அறிந்ததுண்டா….  

எங்கள் குடிசைத் தொகுதிக்குள் தான்  

காதல் கல்யாணம்  

முதன் முதலில் அனுமதிக்கப் பட்டது.  

போன வாரப் பத்திரிகையில் கூட நீ  

சிவந்த நிற (?)  

இந்துமத (?)  

அழகான (?)  

குடும்பப்பாங்கான (?)  

உயர்குல வெள்ளாளிச்சி தேடிக்கொண்டிருக்கிறாய்.  

     நூற்றாண்டுகள் பின்தங்கிய உன்  

     வக்கிர ஆசைக்குத்  

தடுமாறும் பத்திரிகைத் தர்மம்  

                              எண்ணம் முழுவதும்  

                                         இருள் நிறைய  

                                 பகலின் திசையில்  

                        பெயர் மட்டும் போதுமா ?  

        நாகரிகம் அடைய வேண்டாமா?  

அடுத்த நூற்றாண்டின் பெரும் சுவரை  

முட்டி மோதி  

இடித்துக் தகர்த்து விட்டு  

நிமிர்ந்து நிற்கிறது எங்கள் உலகம்  

ஆறுமுக நாவலரின்  

ஐம்பாவச் சட்டத்துக்குள்  

அடைபட்டுக் கிடக்கிறது  

உங்கள் உலகம்  

நஞ்சு கக்கும் கொடியவர்க்கும்  

சூது விதைக்கும் பாதகர்க்கும்  

எங்கள் மொழியில்  

நாவலர் என்று பெயர் இல்லை  

திண்ணப் பள்ளியில்  

மண்கூட்டிய வாகைமர நிழல் மணலில்  

ஒதுங்கி ஓரமாய் நான்  

‘அ’ கூட எழுத நீ அனுமதித்ததில்லை  

பனையேறும் பள்ளனுக்கு  

பாராளுமன்றம் எதற்கென்று அன்று  

சந்தத்துடன் சத்தமிட நீ  

நாவலரிடம் தானே கற்றுக் கொண்டாய்  

சாதி தாழ்ந்தவனுடன் சமபந்தி போஜனம்  

பாவச் செயல் என்பதையும்  

உருத்திராட்சைக் கொட்டை சுற்றிய  

மண்டைக்குள் இருந்துதானே நீ  

பரிமாறிக் கொண்டாய்  

பழங்கதையெல்லாம்  

இபபோதெதற்கு என்கிறாய்  

புதுக்கதையும் நாறித்தானே கிடக்கிறது  

கிடுகு வேலி பிய்த்து  

எங்கள் பெண்கள் வெளிவந்து  

ஆணுக்கு நிகராய்  

நிமிர்ந்து நிற்க ஆரம்பித்து  

நூற்றாண்டு ஆயிற்று….  

ஆனாலும்…  

உச்சாணி மாடியின் விளிம்பில் நின்று  

தரை நோக்கிப் பாய்ந்து  

உடலும் ஆன்மாவும்  

சிதறிச் சாவது என் வீட்டுப் பெண்களல்ல….  

ஆயிரம் பேரைச் சுமந்து  

கனகதியில் பாயும்  

தொடர் வண்டி முன் பாய்ந்து  

உடலும் ஆன்மாவும்  

சிதறிச் சாவது என் வீட்டுப்பெண்களல்ல  

அப்புறப் படுத்திக் கொள்  

உன் வீட்டுக்குப்பைகளையும்  

ஆறாயிரம் ஆண்டுகால வழக்குகளையும்  

நீ உயர்குல வேளாளன் என்பதுவும்  

உனையண்டி உன் ஊரில்  

ஆயிரம் தாழ்சாதி உள்ளன என்பதுவும்  

பெண் உன் சொல்  

மீறாள் என்பதுவும்  

நீல நிறக் கண்களும்  

வெண் சருமமும் கொண்டவர்களுக்கு  

தெரிந்தாலும் கலையில்லை  

உன்னில் வீசும் மணம்  

அவன் மூக்கை அரிக்கும்  

விதி வலியது வேளாளனே  

சிணி மணம்  

உன் மூளையின்  

ஞாபக செல்களை சுரண்டுகிறது அல்லவா….  

எம் துன்பியல் கவிதையின் இருதயம்  

தினம் தினம் கண்ணீருடன்  

எவர்க்காக உருகிச் சாகிறதோ  

அவர்கள் உனக்காகவும்  

வெடித்துக் கொள்வதுதான்  

இன்னும் என் பெரிய சோகம்.  

சக்கரவர்த்தி.  

‘அல்லாஹு அக்பர்’

நேற்று இரவு வரை

இறைவனே பெரியவன் எனும் பொருளுடைய

ஒரு வழிபாட்டுச் சொல்லாக அது இருந்தது

இன்றைக்கு அதன் பொருள்

அது மட்டுமல்ல