விரிவுரையாளர் தயாளினி திலீபனின் மரணம் ஒரு குடும்பத்தின் இழப்பல்ல, சமூகத்தின் எச்சரிக்கை மணி!


​இந்தச் சம்பவம் வெறும் செய்தியாகக் கடந்து போகக் கூடியதல்ல. இது நமது வீடுகளுக்குள் ஒளிந்திருக்கும் சில கசப்பான உண்மைகளை உரக்கச் சொல்கிறது.


தற்காலப் பிள்ளைகளின் ‘உடனடி’ மனநிலை (Instant Gratification) ​இன்றைய பல இளைஞர்கள் “நினைத்தது உடனே நடக்க வேண்டும்” என்ற பிடிவாதத்துடன் வளர்கிறார்கள். சமூக ஊடகங்களும், திரையிசைப் பாடல்களும் “காதலுக்காக எதையும் செய்யலாம்”, “எதிர்ப்பவர்களை வீழ்த்தலாம்” என்ற தவறான பிம்பத்தை அவர்கள் மனதில் விதைக்கின்றன. 19, 21 வயதில் உணர்ச்சிவசப்பட்டு எடுக்கும் முடிவுகள், வாழ்நாள் முழுவதையும் ரத்தக் கறையாக்கி விடுகின்றன. ​ ‘இல்லை’ என்பதை ஏற்கப் பழகாத தலைமுறை
​பிள்ளைகளைச் செல்லமாக வளர்ப்பது வேறு, எதற்கும் கட்டுப்படாதவர்களாக வளர்ப்பது வேறு. ஒரு பெற்றோர் “இல்லை, இது உனக்குச் சரியாக வராது” என்று சொல்லும்போது, அதை ஒரு ஆலோசனையாகப் பார்க்காமல், அதைத் தடையாகக் கருதி வன்முறையில் இறங்குவது மிகப்பெரிய மனநோயின் அறிகுறியாகும்.

பெற்றோர்களுக்கான சில முக்கிய ஆலோசனைகள்
​சிறுவயது முதலே உரையாடுங்கள்: பிள்ளைகள் வளர வளர அவர்களுடன் ஒரு ‘நண்பராக’ மாறுங்கள். அவர்கள் யாரிடம் பேசுகிறார்கள், எங்கே போகிறார்கள் என்பதை அதிகாரமாகக் கேட்காமல், அன்பாகத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்.

​எல்லைகளை வகுத்தல்: அன்பு காட்டுவதில் எல்லை இருக்கக் கூடாது, ஆனால் ஒழுக்கத்தில் தெளிவான எல்லைகள் இருக்க வேண்டும். தவறு செய்யும் போது அதைச் சுட்டிக்காட்டும் தைரியம் பெற்றோருக்கு அவசியம்.


​கல்வி என்பது மதிப்பெண் மட்டுமல்ல: பிள்ளைகளுக்குப் பாடப் புத்தகங்களைத் தாண்டி, அறம், ஒழுக்கம் மற்றும் சக மனிதர்களை (பெற்றோரைச் சேர்த்து) மதிக்கும் பண்பைக் கற்றுத் தர வேண்டும்.

*இளைய தலைமுறைக்கு ஒரு வேண்டுகோள்
​வாழ்க்கை என்பது ஒரு சினிமா அல்ல. ஒரு கண நேர ஆத்திரமும், முதிர்ச்சியற்ற காதலும் உங்களை ஒரு கொலையாளியாகவோ அல்லது சீரழிந்த குடும்பத்தின் அங்கமாகவோ மாற்றிவிடும். உங்கள் பெற்றோரின் கவலைகளுக்குப் பின்னால் பல வருட அனுபவமும், உங்கள் மீதான அக்கறையும் இருக்கிறது என்பதைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்.
கொசுக்கடிக்காமல் வளர்த்த பெற்றோர் “சீரழியுங்கள்” என்று விட்டு விடப் போவதில்லை.

ஒரு விரிவுரையாளரைப் போன்ற அறிவார்ந்த ஒருவருக்கே இந்த நிலை என்றால், சாதாரணக் குடும்பங்களின் நிலை என்ன?
வன்முறை எதற்கும் தீர்வாகாது. நம் பிள்ளைகளை வெறும் ‘பண இயந்திரங்களாக’ வளர்க்காமல், நல்ல ‘மனிதர்களாக’ வளர்ப்போம்.நாம் என்ன தான் வளர்த்தாலும் அவர்களது சேர்க்கையிலும் மீதி தங்கியிருக்கின்றது.

​திருமதி. தயாளினி திலீபன் அவர்களின் ஆத்மா சாந்தியடையப் பிரார்த்திப்பதோடு, வன்முறையற்ற எதிர்காலச் சந்ததியே காலத்தின் கட்டாயமான தேவை!
மோ.கோகுலன்.

Leave a Reply