ஒரு சர்வாதிகார ஆட்சி எப்படி வீழ்ச்சியடைகிறது? எர்னஸ்ட் ஹெமிங்வே திவாலாவதைப் பற்றிக் கூறியது போல – படிப்படியாக, பின்னர் திடீரென்று.
ஈரானில் போராட்டம் நடத்தியவர்களும், வெளிநாடுகளில் உள்ள அவர்களின் ஆதரவாளர்களும் தெஹ்ரானில் உள்ள இஸ்லாமிய ஆட்சி அந்த ‘திடீர்’ கட்டத்தில் இருப்பதாக நம்பினார்கள். ஆனால், அந்த ஆட்சி வீழ்ச்சியடைந்து கொண்டிருந்தால் கூட, அது இன்னும் ‘படிப்படியான’ கட்டத்தில்தான் இருக்கிறது என்பதற்கான அறிகுறிகள் தென்படுகின்றன.
கடந்த இரண்டு வாரங்களாக நீடித்த அமைதியின்மை அந்த ஆட்சிக்கு ஒரு பெரிய நெருக்கடியாக மாறியுள்ளது. ஈரானியர்களின் கோபமும் விரக்தியும் இதற்கு முன்பும் தெருக்களில் வெடித்துள்ளன, ஆனால் சமீபத்திய இந்த வெடிப்பு, கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளில் அமெரிக்கா மற்றும் இஸ்ரேலால் ஈரான் மீது தொடுக்கப்பட்ட அனைத்து இராணுவத் தாக்குதல்களுக்குப் பின்னணியில் நிகழ்ந்துள்ளது.
ஆனால், தங்கள் குடும்பங்களுக்கு உணவளிக்கப் போராடும் நெருக்கடியில் உள்ள ஈரானியர்களுக்கு, பொருளாதாரத் தடைகளின் தாக்கம் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்கதாக இருந்துள்ளது.
ஈரானியப் பொருளாதாரத்திற்கு ஏற்பட்ட சமீபத்திய அடியாக, தற்போது செயலிழந்த 2015 அணுசக்தி ஒப்பந்தத்தின் கீழ் நீக்கப்பட்ட அனைத்து ஐ.நா. தடைகளும் செப்டம்பர் மாதம் இங்கிலாந்து, ஜெர்மனி மற்றும் பிரான்ஸ் ஆகிய நாடுகளால் மீண்டும் விதிக்கப்பட்டன.
2025-ல் உணவுப் பணவீக்கம் 70 சதவீதத்திற்கும் அதிகமாக இருந்தது. ஈரானிய நாணயமான ரியால், டிசம்பரில் வரலாறு காணாத அளவுக்கு வீழ்ச்சியடைந்தது.
ஈரானிய ஆட்சி பெரும் அழுத்தத்தில் இருந்தாலும், அது உடனடியாக வீழ்ச்சியடையப் போவதில்லை என்பதற்கான ஆதாரங்களே உள்ளன.
மிக முக்கியமாக, பாதுகாப்புப் படைகள் விசுவாசமாகவே இருக்கின்றன.
1979-ல் நடந்த இஸ்லாமியப் புரட்சிக்குப் பிறகு, ஈரானிய அதிகாரிகள் ஒரு விரிவான மற்றும் இரக்கமற்ற வற்புறுத்தல் மற்றும் அடக்குமுறை வலையமைப்பை உருவாக்குவதற்காக நேரத்தையும் பணத்தையும் செலவிட்டுள்ளனர்.
கடந்த இரண்டு வாரங்களில், ஆட்சியின் படைகள் தெருக்களில் தங்கள் சக குடிமக்களைச் சுடுமாறு பிறப்பிக்கப்பட்ட உத்தரவுகளுக்குக் கீழ்ப்படிந்தன. இதன் விளைவாக, கடந்த சில வாரங்களாக நடந்த ஆர்ப்பாட்டங்கள் முடிவுக்கு வந்துள்ளன – ஆட்சியாளர்கள் தகவல் தொடர்புத் தடையைத் தொடர்ந்து விதிக்கும் ஒரு நாட்டில் நம்மால் அறிய முடிந்தவரை இதுதான் நிலைமை.
போராட்டங்களை ஒடுக்குவதில் ஈரானிய புரட்சிகர பாதுகாப்புப் படை (IRGC) முன்னணியில் உள்ளது. இதுவே நாட்டின் மிக முக்கியமான அமைப்பாகும்.
1979 இஸ்லாமியப் புரட்சியின் சித்தாந்தத்தையும் அரசாங்க அமைப்பையும் பாதுகாப்பதே இதன் பிரத்யேகப் பணியாகும். இதுநேரடியாக உச்ச தலைவர் அயதுல்லா அலி கமேனிக்குக் கட்டுப்பட்டது.
ஈரானின் வழக்கமான ஆயுதப் படைகளுக்கு இணையாகச் செயல்படும் இந்த IRGC-யிடம் சுமார் 150,000 ஆயுதம் ஏந்திய வீரர்கள் இருப்பதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இது ஈரானியப் பொருளாதாரத்திலும் ஒரு முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது.
அதிகாரம், பணம், ஊழல் மற்றும் சித்தாந்தம் ஆகியவற்றின் சக்திவாய்ந்த கலவையானது, இந்த அமைப்பைத் தற்காத்துக் கொள்ள அதற்கு எல்லா காரணங்களையும் வழங்குகிறது.
IRGC ஒரு துணைப் படையைக் கொண்டுள்ளது, அது ஒரு தன்னார்வ துணை இராணுவ அமைப்பான Basij militia. இது மில்லியன் கணக்கான உறுப்பினர்களைக் கொண்டுள்ளது என்று கூறுகிறது. சில மேற்கத்திய மதிப்பீடுகள் அதன் செயலில் உள்ள கடமைப் படையை லட்சக்கணக்கானதாகக் காட்டுகின்றன, இன்னும் கணிசமான எண்ணிக்கையில். Basij எதிர்ப்பாளர்களுக்கு எதிரான ஆட்சியின் அடக்குமுறைகளின் கூர்மையான முடிவில் உள்ளது.
2009 இல் தெஹ்ரானில் IRGC மற்றும் Basij செயல்படுவதை நான் கண்டேன், சர்ச்சைக்குரிய ஜனாதிபதித் தேர்தலைத் தொடர்ந்து நடந்த பெரிய ஆர்ப்பாட்டங்களை அடக்க அவர்கள் நகர்ந்தனர். Basij தன்னார்வலர்கள் ரப்பர் தடிகள் மற்றும் மரக் கட்டைகளுடன் தெருக்களில் வரிசையாக நின்றனர்.
அவர்களுக்குப் பின்னால் தானியங்கி ஆயுதங்களுடன் சீருடை அணிந்த ஆண்கள் இருந்தனர். தெஹ்ரானின் பரந்த வீதிகளைச் சுற்றி மோட்டார் சைக்கிள் படைகள் கர்ஜித்தன, எதிர்ப்பு தெரிவிக்க முயன்ற குழுக்கள் மீது இறங்கின. இரண்டு வாரங்களுக்குள், தெருக்களை அடைத்த போராட்டங்கள் மாணவர்களின் சிறிய குழுக்களாக கோஷங்களை எழுப்புவதாகவும், குப்பைத் தொட்டிகளுக்கு தீ வைப்பதாகவும் குறைக்கப்பட்டன.
அந்தி வேளையில், மக்கள் தங்கள் பால்கனிகளிலும் கூரைகளிலும் சென்று, ஷாவுக்கு எதிராக அவர்களின் பெற்றோர்கள் செய்தது போல், கடவுள் மிகப் பெரியவர் என்று கோஷமிட்டனர், அதுவும் தீப்பிடித்துவிடும் வரை.
உள் பாதுகாப்புப் படைகளின் வெளிப்படையான மீள்திறன், உச்ச தலைவர் அல்லது அவரது தளபதிகள் நிம்மதியாக இருக்கலாம் அல்லது இருப்பார்கள் என்று அர்த்தமல்ல. அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப் இன்னும் நடவடிக்கை எடுப்பதாக அச்சுறுத்திக்கொண்டிருக்கிறார்.
ஆட்சியின் வீழ்ச்சியை விரும்பும் லட்சக்கணக்கான ஈரானியர்கள் கோபத்துடனும் ஆத்திரத்துடனும் கொதித்துக்கொண்டிருக்க வேண்டும்.
தெஹ்ரானில், அரசாங்கமும் உச்ச தலைவரும் தாங்கள் எதிர்கொள்ளும் அழுத்தத்தில் சிலவற்றைக் குறைப்பதற்கான வழிகளைத் தேடுவதாகத் தெரிகிறது. ஆக்ரோஷமான அதிகாரப்பூர்வப் பேச்சுக்கள், அமெரிக்காவுடன் பேச்சுவார்த்தைகளை மீண்டும் தொடங்குவதற்கான ஒரு முன்மொழிவுடன் கலந்திருக்கின்றன.
முந்தைய சுற்றுப் பேச்சுவார்த்தைகளைத் தோல்வியடையச் செய்த ஈரானின் அணுசக்தித் திட்டங்கள் மற்றும் பாலிஸ்டிக் ஏவுகணைத் திட்டம் குறித்து இரு தரப்பினரும் எவ்வாறு ஒரு ஒப்பந்தத்தை எட்டுவார்கள் என்று பார்ப்பது கடினம். ஆனால், பேச்சுவார்த்தைகள் ஈரானுக்குக் கால அவகாசத்தை வாங்கிக் கொடுக்கக்கூடும், குறிப்பாக ஒரு ஒப்பந்தம் சாத்தியமற்றதாக இருந்தாலும், அது சாத்தியம் என்று டிரம்பை நம்பவைக்க முடிந்தால்.
தனது அழுத்தப் பிரச்சாரத்தின் ஒரு பகுதியாக, ஈரானுடன் வர்த்தகம் செய்யும் எந்தவொரு நாட்டின் பொருட்களுக்கும் 25% வரியை விதிப்பதாக டிரம்ப் கூறுகிறார். மீண்டும், அது எப்படிச் சாத்தியமாகும் என்று பார்ப்பது கடினம். ஈரானின் பெரும்பாலான எண்ணெயை சீனா வாங்குகிறது.
டிரம்ப் மற்றும் சீனாவின் அதிபர் ஜி ஜின்பிங் கடந்த இலையுதிர்காலத்தில் தங்கள் வர்த்தகப் போரில் ஒரு தற்காலிக சமாதானத்திற்கு ஒப்புக்கொண்டனர், ஏப்ரல் மாதம் பெய்ஜிங்கில் ஒரு உச்சிமாநாடு நடைபெற உள்ளது.
இந்த உச்சிமாநாடு உலகின் இரண்டு வல்லரசுகள் எதிர்கொள்ளும் மிகப்பெரிய பிரச்சினைகளைக் கையாளும். ஈரானுக்கு அழுத்தம் கொடுப்பதற்காக மட்டும் டிரம்ப் அந்த உச்சிமாநாட்டை ஆபத்தில் ஆழ்த்தவோ அல்லது சீர்குலைக்கவோ விரும்புவாரா?
தெஹ்ரானில், வயதான உச்ச தலைவர் அயதுல்லா கமேனிக்கு மிகப்பெரிய முன்னுரிமை, இஸ்லாமியக் குடியரசின் ஆட்சி முறையைப் பாதுகாப்பதே ஆகும். மேலும் போராட்ட வெடிப்புகள் கடுமையான பதிலடியை எதிர்பார்க்கலாம்.
போராட்டக்காரர்களிடையே ஒருங்கிணைந்த தலைமை இல்லாதது இந்த ஆட்சிக்கு ஒரு சாதகமான அம்சமாகும். ஏறக்குறைய அரை நூற்றாண்டுக்கு முன்பு புரட்சியால் பதவியிறக்கப்பட்ட ஷாவின் மூத்த மகன், தங்களுக்கு இல்லாத அந்தத் தலைவராக ஆக முயற்சித்து வருகிறார். அவரது குடும்ப வரலாறு மற்றும் இஸ்ரேலுடனான அவரது நெருங்கிய தொடர்புகளால் அவரது செல்வாக்கு குறைவாகவே இருப்பதாகத் தெரிகிறது.
தெஹ்ரானில் உள்ள மதகுருமார்கள் மற்றும் இராணுவத்தினரை கவலைப்பட வைக்கும் ஒரு பாடம், அவர்களின் முன்னாள் கூட்டாளியான சிரியாவின் முன்னாள் அதிபர் பஷார் அல்-அசாத்திடம் இருந்து வருகிறது. அவர் தனது போரில் வெற்றி பெற்றதாகத் தோன்றியது, மேலும் சவூதி அரேபியா மற்றும் அரபு லீக் ஆகியவற்றால் மெதுவாக மீண்டும் அங்கீகரிக்கப்பட்டு வந்தபோது, 2024 ஆம் ஆண்டின் இறுதியில் நன்கு ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட கிளர்ச்சியாளர்களின் தாக்குதலை அவர் எதிர்கொண்டார்.
அவரது மிக முக்கியமான இரண்டு கூட்டாளிகளான ரஷ்யாவும் ஈரானும் அவரைக் காப்பாற்ற விரும்பவில்லை அல்லது ஒருவேளை அவர்களால் முடியவில்லை. சில நாட்களுக்குள், அசாத்தும் அவரது குடும்பத்தினரும் மாஸ்கோவுக்கு நாடுகடத்தப்பட்டனர்.
ஒரு சர்வாதிகார ஆட்சி படிப்படியாகச் சிதைந்து, பின்னர் திடீரென்று வீழ்ச்சியடைகிறது. அசாத்தின் சிரியா சரிந்தபோது, அது மிக வேகமாக நிகழ்ந்தது.
தெஹ்ரானில் ஆய்வு செய்யப்படக்கூடிய மற்றொரு உதாரணம், 2011-ல் துனிசிய ஜனாதிபதி பென் அலியின் வீழ்ச்சியாகும். அப்போது உள்நாட்டுப் பாதுகாப்புப் படைகளிடமிருந்து போராட்டக்காரர்களைப் பாதுகாக்க இராணுவம் களமிறங்கியது.
பென் அலியின் வீழ்ச்சி எகிப்தின் ஹோஸ்னி முபாரக்கின் பதவி விலகலுக்கு வழிவகுத்தது. தங்களின் சொந்த நிலையைத் தக்கவைத்துக் கொள்ள அவர் பதவி விலக வேண்டும் என்று ஆயுதப் படைகள் முடிவு செய்திருக்காவிட்டால், அவர் மாபெரும் ஆர்ப்பாட்டங்களிலிருந்தும் தப்பிப்பிழைத்திருக்கலாம்.
ஈரானில் அது நடக்க முடியுமா? ஒருவேளை. ஆனால் இன்னும் இல்லை.
இஸ்லாமிய ஆட்சிக்கு எதிரானவர்கள், உள்நாட்டிலும் வெளிநாட்டிலும் அதிக அழுத்தம் ஏற்படுவதையும், நம்பகமான தலைமை உருவாவதையும் நம்புவார்கள். அதன் மூலம் சிதைவு செயல்முறை வேகமடைந்து, படிப்படியான நிலையிலிருந்து திடீர் வீழ்ச்சியாக மாறும் என்று அவர்கள் கருதுகின்றனர்.
(Thank you from Tamil version : (Kunapalan Selvaratnam)