இந்த சம்பவத்தில் முதலாம் ஆண்டு மாணவர்கள் காயமடைந்தனர், அவர்களை மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் சென்ற ஆம்புலன்ஸும் தாக்கப்பட்டது. எங்களுக்குத் தெரிந்தவரை, ஆம்புலன்ஸ் ஓட்டுநரும் ஓரளவு காயமடைந்தார்.
இந்த நாட்டின் பல்கலைக்கழகங்களில் கடந்த ஐம்பத்தைந்து ஆண்டுகளாக நடந்து வரும் புதிய போரை எந்த அரசாங்கத்தாலும் தோற்கடிக்க முடியவில்லை. பல்கலைக்கழகங்களில் புதிய போர் வருடத்திற்கு இரண்டு அல்லது மூன்று முறை மட்டுமே நிகழ்கிறது.
இந்தப் போரில் குச்சிகள் மற்றும் பிற உலோகப் பொருட்கள் போன்றவை பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இந்தப் போரில் முக்கிய போர் ஆயுதங்கள் வாய்மொழி கட்டளைகள், ஆபாசமான வார்த்தைகள் மற்றும் பாலியல் சித்திரவதைகள். சில சமயங்களில் இங்கு பாலியல் வன்கொடுமை கூட செய்யப்படுகிறது.
பல்கலைக்கழகத்திற்குப் புதிதாக வந்த பெண்கள் மற்றும் சிறுவர்களைக் கட்டளையிடும் மூத்த புதிய சித்திரவதையாவார்கள் பல்வேறு பாலியல் செயல்களைச் செய்யச் சொல்கிறார்கள்.
இதுபோன்ற செயல்களைச் செய்ய விரும்பாத மாணவர்களுக்குத் தண்டனை இரட்டிப்பாக்கப்படுகிறது. இந்த நாட்டில் உள்ள பெரும்பாலான பல்கலைக்கழகங்களின் மூத்த ஆசிரியர்களும் நிர்வாகமும் புதிய சித்திரவதை செய்பவர்களுக்குப் பயப்படுகிறார்கள்.
இலங்கை பல்கலைக்கழகங்களில் பகிடிவதை என்ற கருத்து 1970 முதல் நடைமுறையில் உள்ளது. ஆரம்ப நாட்களில், புதிய மாணவர்களைக் குளிப்பாட்டுவது போன்ற எளிய செயல்கள் நடந்தன. ஆனால் இப்போது அந்த எளிமை ஒரு கொடிய ஆவேசமாக மாறிவிட்டது.
பல்கலைக்கழகங்களில் ஆண் மற்றும் பெண் மாணவர்கள் இருவரும் உள்ளனர். சில சந்தர்ப்பங்களில், கொடியவர்களாக உள்ளனர். உயர்தரப் பரீட்சையில் மிகச் சிறப்பாகத் தேர்ச்சி பெற்று பல்கலைக்கழகங்களில் சேர்க்கப்பட்ட குழந்தைகளைப் பல்கலைக்கழகங்களுக்கு அனுப்புவதற்குப் பதிலாகத் தனியார் பல்கலைக்கழகங்களுக்கோ அல்லது வெளிநாட்டுப் பல்கலைக்கழகங்களுக்கோ அனுப்பும் போக்கு தற்போது உள்ளது.
இரத்தத்தாலும், பாலாலும் வளர்க்கப்பட்ட தங்கள் பிள்ளைகள் அந்நியரால் பாலியல் வன்கொடுமை செய்யப்படுவதையோ அல்லது துஷ்பிரயோகம் செய்யப்படுவதையோ பெற்றோர்கள் பார்க்க விரும்புவதில்லை. ஒவ்வொரு தாயும் தந்தையும் தங்கள் குழந்தையை ஒரு ரத்தினமாகக் கருதுகிறார்கள்.
இந்த ரத்தினத்தை மெருகூட்ட, ஒரு மதிப்புமிக்க சூழல், சத்தான உணவு, அன்பு மற்றும் கல்வி அவசியம். புதிய சித்திரவதை செய்பவர்கள் தங்களைப் போலவே மாணவர்களையும் துஷ்பிரயோகம் செய்வது எங்களுக்கு ஆச்சரியமாக இருக்கிறது. புதிய சித்திரவதையை அவர்களால் பொறுத்துக்கொள்ள முடியாததால் தங்கள் உயிர்களை மாய்த்துக்கொள்ளுதல் அடிக்கடி நிகழ்கின்றன என்பதை
நாங்கள் அறிவோம்.
(Tamil Mirror)