இன்று பலருக்குத் தெரியாமல் போனாலும், இந்தப் பாடசாலை வட இலங்கையின் கல்வி வரலாற்றில் குறிப்பிடத்தக்க இடத்தைப் பெற்றிருந்தது.
இந்தப் பாடசாலை 1937 ஆம் ஆண்டு வெறும் ஆறு மாணவர்களுடன் கல்விப் பயணத்தைத் தொடங்கியது. அக்காலத்தில் யாழ்ப்பாணத்தில் வசித்த சிங்களக் குடும்பங்களின் பிள்ளைகள், அரசாங்கத்தின் சிங்கள உத்தியோகத்தர்கள், பொலிஸ் மற்றும் இராணுவத்தில் ணியாற்றியவர்களின் குழந்தைகள் போன்றோர் இங்கு கல்வி கற்றனர்.
காலப்போக்கில் பாடசாலை வளர்ச்சியடைந்து, 1971 ஆம் ஆண்டளவில் மாணவர் எண்ணிக்கை ஆயிரத்தைத் தாண்டியது என்று வரலாற்றுப் பதிவுகள் குறிப்பிடுகின்றன.
சிங்கள மாணவர்களுடன் இணைந்து, சில தமிழ் மற்றும் முஸ்லிம் குடும்பங்களைச் சேர்ந்த மாணவர்களும் இங்கு கல்வி பயின்றதாக பதிவுகள் தெரிவிக்கின்றன.
இதனால், பல இன மாணவர்கள் ஒன்றாகக் கல்வி கற்ற ஒரு பாடசாலையாகவும் இது அறியப்பட்டது. இந்தப் பாடசாலை கல்வியை மட்டுமல்லாமல், விளையாட்டு, கலாசார நிகழ்வுகள் மற்றும் இணைபாடச் செயற்பாடுகளிலும் சிறப்பாக இயங்கியது.
1980களில் நாட்டில் ஏற்பட்ட உள்நாட்டு மோதல் தீவிரமடைந்ததைத் தொடர்ந்து, 1985 ஆம் ஆண்டு இந்தப் பாடசாலை கல்வி நடவடிக்கைகளை நிறுத்தியது.
அதன் பின்னர், பாடசாலை வளாகம் பல ஆண்டுகளாக இலங்கை இராணுவத்தின் பயன்பாட்டில் இருந்ததாக பல வரலாற்றுப் பதிவுகளும் பொதுவெளித் தகவல்களும் குறிப்பிடுகின்றன.
இது வரை, இந்தப் பாடசாலை மீண்டும் கல்வி நடவடிக்கைகளுக்காகத் திறக்கப்படவில்லை.
ஒரு காலத்தில் நூற்றுக்கணக்கான மாணவர்களின் கல்வி மையமாக விளங்கிய இந்தப் பாடசாலை, இன்று இலங்கையின் கல்வி வரலாற்றில் ஒரு முக்கிய அத்தியாயமாக நினைவு கூரப்படுகிறது.
யாழ்ப்பாணத்தின் பன்முக சமூக வாழ்க்கையையும், காலப்போக்கில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களையும் நினைவூட்டும் கல்வி மரபின் ஒரு பகுதியாக இது வரலாற்றில் இடம்பிடித்துள்ளது.
(நாம் மனிதர்கள் பத்திரிகை)