பாரதியார்

வஉ சிதம்பரப்பிள்ளை சுப்பரமணிய சிவா போன்றவர்கள் சுதந்திரப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட காலம்

பாண்டிச்சேரி பிரெஞ் ஆதிகத்திலும் எனைய இந்தியா என்று அழைப்பட்ட இடம் பிரிட்டிஸ் இந்தியா என்று அழைக்கப்பட்ட காலம்

பராசக்தி மீது தீராத நம்பிக்கை உடையவர்

மகாகவி சுப்பிரமணிய பாரதியார் (Subramania Bharati) ஒரு புகழ்பெற்ற கவிஞர், எழுத்தாளர், பத்திரிகையாசிரியர், விடுதலைப் போராட்ட வீரர் மற்றும் சமூக சீர்திருத்தவாதி ஆவார். இவர் “மகாகவி” என்றும் “தேசிய கவி” என்றும் போற்றப்படுகிறார்.

வாழ்க்கை வரலாறு

பிறப்பு மற்றும் ஆரம்பகால வாழ்க்கை: பாரதியார் 1882 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 11 ஆம் தேதி திருநெல்வேலி மாவட்டத்தில் உள்ள எட்டயபுரத்தில் சின்னசாமி ஐயர் மற்றும் இலட்சுமி அம்மாள் தம்பதியினருக்குப் பிறந்தார். இவருக்கு பெற்றோர் இட்ட பெயர் சுப்பிரமணியன், சுப்பையா என்றும் அழைக்கப்பட்டார்.

“பாரதி” பட்டம்: தனது 11 வது வயதிலேயே கவிதை பாடும் ஆற்றலால் எட்டயபுரம் சமஸ்தானப் புலவர்கள் வியந்து இவருக்கு “பாரதி” என்ற பட்டத்தை வழங்கினர்.

இலக்கிய மற்றும் இதழியல் பணி: பாரதியார் நவீன தமிழ்க் கவிதைக்கு முன்னோடியாகத் திகழ்ந்தார். இவர் “சுதேசமித்திரன்” மற்றும் “சக்ரவர்த்தினி” போன்ற பத்திரிகைகளில் ஆசிரியராகப் பணியாற்றினார், மேலும் இந்தியா சுதந்திரப் போராட்டத்தின் போது தேசபக்தியைத் தூண்டும் பல பாடல்களையும் கட்டுரைகளையும் எழுதினார்.

விடுதலைப் போராட்டம் மற்றும் சமூக சீர்திருத்தம்: இந்திய விடுதலைக்காகப் பாடுபட்ட இவர், பெண் விடுதலை, சாதி மறுப்பு, குழந்தை திருமணத்திற்கு எதிர்ப்பு போன்ற சமூக சீர்திருத்தக் கருத்துக்களையும் தனது எழுத்துக்கள் மூலம் மக்களிடம் பரப்பினார்.

முக்கிய படைப்புகள்:

கண்ணன் பாட்டு

குயில் பாட்டு

பாஞ்சாலி சபதம்

பாப்பா பாட்டு

புதிய ஆத்திசூடி

பாரதியாருக்கு இரண்டு பெண் குழந்தைகள் இருந்தனர்: தங்கம்மாள் பாரதி மற்றும் சகுந்தலா பாரதி. ஒரு ஆண் குழந்தை பிறந்து, கைக்கு வந்த சில நாட்களிலேயே இறந்துவிட்டதாக அவரது மனைவி செல்லம்மாள் பாரதி நினைவுகூர்ந்துள்ளார்.

மறைவு: திருவல்லிக்கேணி பார்த்தசாரதி கோயில் யானையால் தாக்கப்பட்ட பிறகு உடல்நலம் குன்றிய இவர், சில மாதங்களுக்குப் பிறகு 1921 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 11 ஆம் தேதி தனது 39 வது வயதில் காலமானார்.

வந்தே மாதரம்

தேசபக்திப் பாடல்

வந்தே மாதரம் என்போம் – எங்கள்

மாநிலத் தாயை வணங்குதும் என்போம்.

ஜாதி மதங்களைப் பாரோம் – உயர்

ஜன்மம் இத் தேசத்தில் எய்தின ராயின்

வேதிய ராயினும் ஒன்றே – அன்றி

வேறு குலத்தின ராயினும் ஒன்றே.

“

நிமிர்ந்த நன்னடை

 பெண் விடுதலை

நிமிர்ந்த நன்னடை நேர்கொண்ட பார்வையும்,

நிலத்தில் யார்க்கும் அஞ்சாத நெறிகளும்,

திமிர்ந்த ஞானச் செருக்கும்,

சேர்ந்தது சுடர்வா லொளியும் – பெரும்

பாரதி தன் திரு நாமந் தன்னைக்

கேட்ட பொழுதிலே பாவம் பலவும்

பறந்தொளிதல் கண்டீர்! – எங்கள்

பாரத தேவியின் நாமந் தன்னைக்

கேட்ட பொழுதிலே சாகும் பாவிகள்

சாகத் துணிதல் கண்டீர்!

அச்சமில்லை அச்சமில்லை

துணிவு

அச்சமில்லை அச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே

இச்சகத்து ளோரெலாம் எதிர்த்து நின்ற போதினும்,

அச்சமில்லை அச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே

துச்சமாக எண்ணிநம்மைத் தூற்றிநின்ற போதினும்,

அச்சமில்லை அச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே

பிச்சைபுகுந் துண்ணுதல் நிந்தனைக்கு ஏதுவாம்

அச்சமில்லை அச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே

இச்சைகொண்ட பொருள்களை யிழந்துவிட்ட போதினும்,

அச்சமில்லை அச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே.

சமூக சீர்திருத்தம்

பாரதியார் தனது கவிதைகள் மூலம் சமூகத்தில் நிலவிய ஏற்றத்தாழ்வுகள், மூடநம்பிக்கைகள், பெண்ணடிமைத்தனம் மற்றும் சாதி வேற்றுமைகளுக்கு எதிராகப் பல புரட்சிகரமான கருத்துக்களை விதைத்தார். அவரது சமூக சீர்திருத்தக் கவிதைகளின் சில பகுதிகள் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. 

1. சாதி ஒழிப்பு (Caste Abolition)

“சாதிகள் இல்லையடி பாப்பா; – குலத்
தாழ்ச்சி உயர்ச்சி சொல்லல் பாவம்;
நீதி உயர்ந்த மதி கல்வி – அன்பு
நிறைய உடையவர்கள் மேலோர்” 

என்று பாப்பா பாட்டில் வலியுறுத்திய அவர், பின்வரும் வரிகளில் சாதிப் பிரிவினையைக் கடுமையாகச் சாடினார்:

“ஜாதி மதங்களைப் பாரோம் – உயர்
ஜன்மம் இத் தேசத்தில் எய்தின ராயின்
வேதிய ராயினும் ஒன்றே – அன்றி
வேறு குலத்தின ராயினும் ஒன்றே” 

மேலும், “காக்கை குருவி எங்கள் ஜாதி” என்று அனைத்து உயிரினங்களிடத்தும் சமத்துவத்தைக் கண்டார். 

2. பெண் விடுதலை மற்றும் சம உரிமை (Women’s Liberation and Equality)

பாரதியார் வாழ்ந்த காலத்தில் நிலவிய குழந்தை திருமணம், விதவைக் கொடுமை, பெண் கல்வி மறுப்பு போன்ற கொடுமைகளை எதிர்த்துப் போராடினார். 

• பெண் கல்வி:
  “பெண்ணுக்கு ஞானத்தை வைத்தான் – புவி
  பேணி வளர்த்திடும் ஈசன்”
• சம உரிமை:
  “நிமிர்ந்த நன்னடை நேர்கொண்ட பார்வையும்,
  நிலத்தில் யார்க்கும் அஞ்சாத நெறிகளும்,
  திமிர்ந்த ஞானச் செருக்கும்”
  • இந்த வரிகள் மூலம் பெண்கள் அச்சமின்றி, தன்மானத்துடன் வாழ வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்தினார்.
• பெண்கள் விடுதலைக் கும்மி:
  “கும்மியடி! தமிழ் நாடு முழுதும் குலுங்கிடக் கைகொட்டிக் கும்மியடி!
  நம்மைப் பிடித்த பிசாசுகள் போயின நன்மை கண்டோ மென்று கும்மியடி!” 

3. வறுமை ஒழிப்பு (Poverty Eradication)

சமூகத்தின் அவலங்களுள் ஒன்றாக வறுமையைக் கருதிய பாரதியார், “மண்ணில் யார்க்கும் துயரின்றிச் செய்வேன் வறுமை யென்பதை மண்மிசை மாய்ப்பேன்” என்று முழங்கினார்.

தேசபக்தி:

பாரதியார் அடிமைப்பட்டுக் கிடந்த இந்திய மக்களுக்குத் தம் உணர்ச்சிகரமான பாடல்கள் மூலம் விடுதலை உணர்வையும், நாட்டுப்பற்றையும் ஊட்டினார். அவரது பல கவிதைகள் இந்திய விடுதலையின் அவசியத்தையும், நாட்டின் பெருமையையும் பறைசாற்றின.

1. “வந்தே மாதரம்”

பங்கிம் சந்திர சட்டர்ஜியின் வங்க மொழிப் பாடலான ‘வந்தே மாதரம்’ என்பதைத் தமிழில் மொழிபெயர்த்து, அது இந்தியர் அனைவருக்கும் பொதுவான ஒருமைப்பாட்டு முழக்கமாக இருக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தினார்.

“வந்தே மாதரம் என்போம் – எங்கள்

மாநிலத் தாயை வணங்குதும் என்போம்.

ஜாதி மதங்களைப் பாரோம் – உயர்

ஜன்மம் இத் தேசத்தில் எய்தின ராயின்

வேதிய ராயினும் ஒன்றே – அன்றி

வேறு குலத்தின ராயினும் ஒன்றே”

2. “செந்தமிழ் நாடெனும் போதினிலே”

பாரத நாட்டின் ஒருமைப்பாட்டையும், தமிழ்நாட்டின் சிறப்பையும் இணைத்துப் பாடிய பாடல் இது.

“செந்தமிழ் நாடெனும் போதினிலே – இன்பத்

தேன்வந்து பாயுது காதினிலே – எங்கள்

தந்தையர் நாடென்ற பேச்சினிலே – ஒரு

சக்தி பிறக்குது மூச்சினிலே”

3. “எங்கள் நாடு”

நாட்டின் வளத்தையும், மக்களின் வலிமையையும் போற்றும் வகையில் இந்தப் பாடலை இயற்றினார்.

“எங்கள் நாடெங்கள் நாடெங்கள் நாடே

என்ற சொல்லின் முதற் சொல்லில்

எங்கள் மின்சார முளதாம்

எங்கள் தேசம் எங்கள் தேசம் எங்கள் தேசம்

என்ற சொல்லின் முதற் சொல்லில்

எங்கள் வேகம் விளங்குதே”

கண்ணம்மாவை வெறும் காதலி

பாரதியார் “கண்ணம்மா” என்ற பெயரில் பல அற்புதமான கவிதைகளை எழுதியுள்ளார். இந்தக் கவிதைகளில் அவர் கண்ணம்மாவை வெறும் காதலியாக மட்டும் பார்க்கவில்லை; தெய்வமாகவும், தோழியாகவும், குழந்தையாகவும், சீடராகவும், ஏன், தன்னுடைய ஆத்மாவாகவும் பாவித்துப் பாடியுள்ளார்.

பாரதியாரின் கண்ணம்மா மீதான காதல் கவிதைகளில் சில வரிகள் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளன:

1. கண்ணம்மா – என் காதலி

காதல் உணர்வின் உச்சத்தை வெளிப்படுத்தும் கவிதை இது.

“காற்று வெளியிடைக் கண்ணம்மா! – நின்தன்

காதலை யெண்ணிக் களிக்கின்றேன்; – அமு

தூற்றினை யொத்த இதழ்களும் – நில

வூறித் ததும்பும் விழிகளும்;

பத்து மாற்றுப் பொன்னொத்த நின்மேனி – இந்த

வையத்தில் யானுள்ள மட்டிலும்; – எனை

வேற்று நினைவின்றித் தேற்றியே – இங்கொர்

விண்ணவ னாகப் புரியுமே!”

2. கண்ணம்மா – என் குழந்தை

காதல், பாசம், அரவணைப்பு எனப் பல உணர்வுகளின் கலவையாக இந்தக் கவிதை உள்ளது.

“சின்னஞ் சிறு கிளியே! – கண்ணம்மா!

செல்வக் களஞ்சியமே!

என்னைக் கலி தீர்த்தே – உலகில்

ஏற்றம் உறச் செய்தாய்!”

3. கண்ணம்மா – என் தெய்வம்

அனைத்துப் பொருளிலும் இறைவனைக் காணும் பாரதி, கண்ணம்மாவையும் தெய்வமாகக் காண்கிறார்.

“நின்னையே சரணடைந்தேன், கண்ணம்மா!

நின்னையே சரணடைந்தேன்!

எண்ணிய முடிதல் வேண்டும்

நல்லவை யெல்லாம் அண்ணல்

எய்திடல் வேண்டும்”

பாரதியாரின் இந்த காதல் பாடல்கள், ராதைக்கும் கிருஷ்ணனுக்கும் இடையிலான தெய்வீகக் காதலைப் போன்ற ஒரு பக்தி கலந்த அன்பை வெளிப்படுத்துகின்றன.

(தொகுப்பு தோழர் ஜேம்ஸ்)