துன்பத்தில் இருப்பவர்களின் நிஜமான வலிகளைப் புரிந்துகொள்ளவோ அல்லது அதைப் போக்கவோ முயற்சிக்காமல், அவர்களின் முகத்தில் ஒரு ‘சிரிப்பை’ மட்டும் ஒட்டிக்கொள்ளச் சொல்லும் அதிகார வர்க்கத்தின் அல்லது சமூகத்தின் அலட்சியப்போக்கை இந்தச் சித்திரம் நையாண்டி செய்கிறது.
சுருக்கமாகச் சொன்னால், மக்களின் உண்மையான அவல நிலையை மாற்றாமல், அதை மூடி மறைத்துச் செயற்கையான மகிழ்ச்சியை முன்னிறுத்தும் அரசியல் அல்லது சமூக உத்திகளை இந்தச் சித்திரம் வலுவாகச் சாடுகிறது.