அந்த வீட்டில் இருந்தவர்களில் ஒருவர் — கே.கே. கருணாவதி.
ஜே.வி.பி.யில் அனைவராலும் “கறுப்பு அக்கா” என்று அழைக்கப்பட்ட இந்த பெண், விஜயவீரவின் குடும்பத்தை கவனித்து வந்தவர்.
அன்று நடந்த சம்பவங்களை நேரில் பார்த்த சிலரில் ஒருவராக அவர் இருந்தார்.
1960 நவம்பர் 29 ஆம் திகதி களுத்துறை மாவட்டம் இத்தேபான பகுதியில் பிறந்த கருணாவதி, இளம் வயதிலேயே அரசியல் செயற்பாடுகளில் ஈடுபட்டார்.
1978 ஆம் ஆண்டு ஜே.வி.பி.யின் முழுநேர உறுப்பினராக இணைந்த அவர், பின்னர் விஜயவீரவின் குடும்பத்துடன் நெருக்கமாக பணியாற்றும் வாய்ப்பைப் பெற்றார்.
விஜயவீர கைது செய்யப்படுவதற்கு இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்பே அவர் உலப்பன்ன வீட்டுக்கு வந்திருந்தார்.
அங்கு அவர் ஒரு பணியாளராக மட்டுமல்லாமல், குடும்பத்தின் நம்பிக்கைக்குரிய ஒருவராகவும் இருந்தார்.
1989 நவம்பர் 12 ஆம் திகதி காலை.
உலப்பன்ன வீட்டை பாதுகாப்புப் படையினர் சுற்றி வளைத்தனர்.
வீட்டில் இருந்த அனைவருக்கும் ஏதோ ஆபத்து ஏற்பட்டுள்ளது என்பது புரிந்தது.
விஜயவீர வீட்டின் பின்புறமாக வெளியேற முயன்றார்.
ஆனால் அங்கு காத்திருந்த பாதுகாப்புப் படையினர் அவரை பிடித்து மீண்டும் வீட்டுக்குள் அழைத்து வந்தனர்.
அந்த நேரத்தில் வீட்டில் இருந்த குழந்தைகள் அழத் தொடங்கினர்.
குடும்பத்தை காப்பாற்ற வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் விஜேவீர:
“நடந்த அனைத்துக்கும் நான் பொறுப்பு. குடும்பத்தினரிடம் எதையும் கேட்க வேண்டாம்”
என்று அதிகாரிகளிடம் கூறியதாக தெரிவிக்கப்படுகிறது.
விஜயவீர கைது செய்யப்பட்ட பின்னர், அவரது மனைவி சித்ராங்கனி மற்றும் பிள்ளைகள் பாதுகாப்பான இடத்துக்கு செல்ல முயன்றனர்.
அவர்களுடன் சென்றவர்களில் கருணாவதியும் ஒருவர்.
ஆனால் மற்றவர்களைப் போல அவரை மட்டும் காப்பாற்றிக் கொள்ள கருணாவதி விரும்பவில்லை.
விஜயவீரவின் மனைவி மற்றும் குழந்தைகளை தனியாக விட்டுச் செல்ல முடியாது என்ற முடிவில் அவர் தொடர்ந்து அவர்களுடன் இருந்தார்.
அந்த கால கட்டத்தில் சித்ராங்கனியின் அறிவுறுத்தலின் பேரில் அரசாங்க அதிகாரிகளுக்கும் பாதுகாப்பு அதிகாரிகளுக்கும் கடிதங்கள் அனுப்பும் பணியிலும் அவர் ஈடுபட்டார்.
பல இடங்களில் தங்கிய பின்னர், இறுதியில் விஜயவீரவின் மனைவி சித்ராங்கனி பிள்ளைகளுடன் இராணுவ தலைமையகத்துக்கு செல்ல முடிவு செய்தார்.
அப்போது கருணாவதியும் அவர்களுடன் சென்றார்.
அது ஒரு அரசியல் தலைவருடைய குடும்பத்தின் பாதுகாப்புக்கான பயணம் மட்டுமல்ல.
சொந்த வாழ்க்கையையே அர்ப்பணித்த ஒரு பெண்ணின் கடைசி பொறுப்புணர்வின் வெளிப்பாடாகவும் அமைந்தது.
இராணுவத்திடம் சரணடைந்த பின்னரும் கருணாவதிக்கு சுதந்திரமான வாழ்க்கை கிடைக்கவில்லை. அவர் கைது செய்யப்பட்டு வெலிப்பன்ன பொலிஸாரிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டார்.
பின்னர்:
வெலிக்கடை சிறைச்சாலை,
தங்காலை சிறைச்சாலை,
ஆகிய இடங்களில் ஒரு ஆண்டுக்கும் மேலாக சிறையில் இருந்தார். பின்னர் அவர் விடுதலை செய்யப்பட்டார்.
பல ஆண்டுகள் கடந்த பின்னரும், கருணாவதி அவருடைய கடந்த காலத்தைப் பற்றி வருத்தப்படவில்லை என்று கூறி உள்ளார்.
அவருடைய வாழ்க்கையை ஒரு அரசியல் இலட்சியத்துக்காக அர்ப்பணித்ததாக அவர் தெரிவித்துள்ளார்.
அந்த அர்ப்பணிப்பு காரணமாக அவர் திருமணம் செய்யாமல் வாழ்ந்தார்.இன்றும் தொழிலாளியாக வாழ்க்கையை நடத்தி வரும் அவர், முன்பு எடுத்திருந்த முடிவுகள் குறித்து எந்த வருத்தமும் இல்லை என்று கூறுகிறார்.
ஒரு அரசியல் இயக்கத்தின் முக்கியமான கால கட்டத்தில், ஒரு பெண் அமைதியாக ஏற்றுக் கொண்ட பொறுப்பும் தியாகமும் இலங்கை அரசியல் வரலாற்றில் மறக்க முடியாத ஒரு அத்தியாயமாக உள்ளது.