அரசியல், பொருளாதார மற்றும் பாதுகாப்பு மட்டங்களில் இலங்கையின் தலைவிதியில் இந்தியா ஆழமாக ஈடுபட்டுள்ள ஒரு சக்திவாய்ந்த நாடு. “பெரிய சகோதரர்” என்ற சொல் சில நேரங்களில் அரசியல் ரீதியாக விமர்சன ரீதியாகப் பயன்படுத்தப்பட்டாலும், நெருக்கடி காலங்களில் இந்தியா இலங்கையை கைவிடவில்லை என்பதற்கு வரலாறு ஒரு சான்றாகும்.
வரலாற்றில் சிக்கித் தவிப்பதும், தற்போதைய யதார்த்தத்தைப் பார்க்காமல் இருப்பதும் ஒரு அரசாக நாம் தாங்க முடியாத ஓர் அரசியல் இழப்பாகும். இன்று, உலகம் முற்றிலும் மாறுபட்ட புவிசார் அரசியல் சூழலில் நகர்கிறது. இலங்கை இந்தியாவை நிராகரித்து தனிமைப்படுத்தப்பட்ட பாதையில் நடக்க முடியாது என்பது தெளிவாக வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
பொருளாதாரம், பாதுகாப்பு, வர்த்தகம் மற்றும் பிராந்திய ஸ்திரத்தன்மை ஆகிய அனைத்து துறைகளிலும் இந்தியா இலங்கைக்கு ஓர் அத்தியாவசிய பங்காளி என்பது நடைமுறையில் நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது.
வெளிநாட்டு உதவியைப் பயன்படுத்துவதில் பொறுப்பற்ற தன்மை, வெளிப்படைத்தன்மை இல்லாமை மற்றும் அரசியல் துஷ்பிரயோகம் இருந்தால், அது இந்தியாவுக்கு மட்டுமல்ல, இலங்கை மக்களுக்கும் அநீதியாகும்.
பல சந்தர்ப்பங்களில், வெளிநாடுகளிலிருந்து பெறப்பட்ட பணம், திட்டங்கள் மற்றும் வசதிகள் உண்மையான வளர்ச்சிக்குப் பயன்படுத்தப்படுவதற்குப் பதிலாக அரசியல் பிரச்சாரம், சட்டவிரோத ஒப்பந்தங்கள் மற்றும் தனிப்பட்ட ஆதாயத்திற்காகப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன என்பதற்கு நமது சொந்த வரலாறு சாட்சியமளிக்கிறது.
அந்தத் தவறுகள் மீண்டும் நிகழாமல் தடுப்பதும், சமூகத்திற்கு ஒரு புதிய முன்மாதிரியாக அமைவதும் தற்போதைய அதிகாரிகளின் முக்கிய பொறுப்பாகும். இல்லையெனில், வெளிநாடுகளில் இலங்கையின் தவறான பிம்பம் கட்டப்படுவதைத் தடுப்பது சாத்தியமற்றது.
இந்தியாவுடனான உறவை “உதவி நாடு – உதவி பெறும் நாடு” என்ற எளிய கட்டமைப்பிலிருந்து விலக்க வேண்டும். சமமான பொறுப்புகள், சம மரியாதை மற்றும் சமமான வெளிப்படைத்தன்மை ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் அண்டை நாடுகளின் கூட்டாண்மையாக மாற்றுவதே இலங்கை இன்று எதிர்கொள்ளும் மிகப்பெரிய அரசியல் சவாலாகும்.
இறுதியில், ஒரு மாநிலமாக நாம் எடுக்க வேண்டிய மிகவும் தனித்துவமான பாதை, இந்தியா மீதான நமது வரலாற்று சந்தேகத்தையும் எதிர்ப்பையும் மறந்துவிடாமல், தற்போதைய யதார்த்தத்தை புத்திசாலித்தனமாக ஏற்றுக்கொள்வதாகும். இந்தியாவை நிராகரித்து இலங்கை தனியாக நடக்க முடியாது.
(Tamil Mirror)