அந்த ஏழு பணியாளர்களில் ஒருவர் தர்ஷினி குணசேகர.
விமானப் பணியாளராக அன்றாடப் பணியைச் செய்து கொண்டிருந்த ஒரு இளம் பெண்.
ஆனால் அந்த நாள் முடிவடையும் முன்பே, தர்ஷினியின் பெயர் ஒரு விமானப் பயணப் பட்டியலில் இருந்து காணாமல் போன ஒருவரின் பெயராக மாறியது.
அதன் பின்னர் தொடங்கியது ஒரு குடும்பத்தின் நீண்ட காத்திருப்பு.
ஒரு விமானம் காணாமல் போனது… ஒரு குடும்பம் நம்பிக்கையை விடவில்லை
விமானம் எங்கே சென்றது?
கடலில் விழுந்ததா?
வேறு எங்காவது தரையிறக்கப்பட்டதா?
அதில் பயணித்தவர்கள் உயிருடன் இருக்கிறார்களா?
1998 இல் இந்தக் கேள்விகளுக்குத் தெளிவான பதில் எதுவும் இல்லை.
விமானம் காணாமல் போனதற்கான காரணம் குறித்த பல்வேறு தகவல்கள் அப்போது வெளிவந்தன.
பின்னர் நடத்தப்பட்ட விசாரணைகளும் கிடைத்த ஆதாரங்களும், விமானம் ஏவுகணைத் தாக்குதலுக்கு உள்ளாகி இரணைதீவு அருகே கடலில் விழுந்ததாகக் காட்டின.
இலங்கை கடற்படையின் பதிவும் விமானம் ஏவுகணைத் தாக்குதலில் வீழ்த்தப்பட்டதாக குறிப்பிடுகிறது.
ஆனால் தர்ஷினியின் குடும்பத்துக்கு அந்த உண்மை உடனடியாகக் கிடைக்கவில்லை.
அவர்களுக்கு எஞ்சியது ஒரே நம்பிக்கை:
“அவள் எங்காவது உயிருடன் இருக்கலாம்…”
2002–2004… ஒரு பதிலைத் தேடிய ஆண்டுகள்
இலங்கையின் உள்நாட்டுப் போரில் இடைக்கால சமாதானம் ஏற்பட்ட காலத்திலும், காணாமல் போன விமானம் தொடர்பான தகவல்களை அறிந்து கொள்ள முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டதாக குடும்பத்தினர் கூறியுள்ளனர்.
ஆனால் ஆண்டுகள் நகர்ந்தன.
ஒரு நாள்…
ஒரு வாரம்…
ஒரு வருடம்…
பின்னர் இன்னும் பல வருடங்கள்.
தர்ஷினி மட்டும் திரும்பவில்லை.
இரணைதீவு கடலுக்கடியில் கிடைத்த பதில்
சுமார் 14 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர், இந்த நீண்ட மர்மத்தில் ஒரு முக்கிய திருப்பம் ஏற்பட்டது.
2012 ஒக்டோபரில், இரணைதீவு கடற்பரப்பில் கடலடியில் லயன் ஏர் விமானத்தின் சிதைவுகள் இருப்பதை இலங்கை கடற்படை கண்டறிந்தது.
பயங்கரவாத விசாரணைப் பிரிவின் கோரிக்கையின் பேரில் கடற்படை கடலடியில் தேடுதல் மேற்கொண்டதாக அப்போது அறிவிக்கப்பட்டது.
அந்தச் செய்தி பல குடும்பங்களுக்கு ஒரே நேரத்தில் நம்பிக்கையையும் அச்சத்தையும் ஏற்படுத்தியிருக்க வேண்டும்.
பல ஆண்டுகளாகத் தேடிய கேள்விக்கு இப்போது பதில் கிடைக்கப் போகிறது.
ஆனால் அந்தப் பதில் மிகவும் வலியானதாக இருந்தது.
விமானம் கடலின் அடியில் இருந்தது.
15 ஆண்டுகளாக கடலுக்குள் கிடந்த விமானம்
2013 ஆம் ஆண்டு மே மாதத்தில் இலங்கை கடற்படை
விமானத்தின் சிதைவுகளை மீட்கும் பணியைத் தொடங்கியது.
கடலுக்கு அடியில் நீண்ட காலம் கிடந்ததால் விமானத்தின் பாகங்கள் கடுமையாக சேதமடைந்து இருந்தன.
சுமார் 30 சதவீதமான சிதைவுகள் மீட்கப்பட்டதாக விமான விபத்து தொடர்பான பதிவுகள் குறிப்பிடுகின்றன.
இது ஒரு சாதாரண மீட்பு நடவடிக்கை அல்ல.
கடலுக்குள் சிதறிக் கிடந்த ஒவ்வொரு பொருளுக்கும் பின்னால் ஒரு குடும்பத்தின் கதை இருந்தது.
ஒரு ஆடை.
ஒரு தனிப்பட்ட பொருள்.
ஒரு ஆவணம்.
ஒரு உடல் எச்சம்.
ஒவ்வொன்றும் யாரோ ஒருவரின் அன்புக்குரியவரை நினைவுபடுத்தக் கூடியதாக இருந்தது.
இலங்கை கடற்படையின் பதிவுகளின்படி, மீட்பு நடவடிக்கையில் 22 பேரின் மனித எச்சங்கள் கண்டெடுக்கப்பட்டன.
அவற்றுடன் கிடைத்த ஆடைகள் மற்றும் பொருட்கள் அடையாளம் காண்பதற்காக குடும்பங்களுக்கு காட்சிப்படுத்தப்பட்டன.
பல குடும்பங்களுக்கு அது அன்புக்குரியவர்களின் இறுதி தடயத்தை கண்டு பிடிக்கும் தருணமாக இருந்தது.
ஆனால்…
தர்ஷினியின் குடும்பத்துக்கு அந்தத் தருணமும் ஒரு முடிவைத் தரவில்லை.
“அது எங்களுடைய மகளுடையதா?”
பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு கடலில் இருந்து மீட்கப்பட்ட பொருட்களை குடும்பங்கள் பார்த்தபோது, ஒவ்வொருவரின் கண்களும் தெரிந்த ஒரு சிறிய அடையாளத்தைத் தேடியிருக்கலாம்.
ஒரு ஆடை.
ஒரு துணி.
ஒரு தனிப்பட்ட பொருள்.
ஒரு அடையாளம்.
தர்ஷினியின் குடும்பமும் அப்படியே தேடியது.
ஆனால் அவர்களால் உறுதியாகச் சொல்லக் கூடிய ஒரு அடையாளம் கிடைக்கவில்லை என்ற குடும்பக் கதை, அந்தக் காத்திருப்பை இன்னும் நீட்டித்தது.
மற்றவர்களுக்கு அந்த நாள் ஒரு துயரமான முடிவாக இருந்திருக்கலாம்.
தர்ஷினியின் குடும்பத்துக்கு அது இன்னொரு தொடக்கமாகவே மாறியது.
“அவள் எங்கே?”
என்ற கேள்வி,
“அவளுக்கு என்ன நடந்தது?”
என்ற கேள்வியாக மாறியது.
27 ஆண்டுகள்…
1998 இல் விமானம் மறைந்தபோது தர்ஷினியின் குடும்பத்தினர் காத்திருந்தனர்.
இன்று அந்தக் குடும்பத்தில் பல ஆண்டுகள் கடந்து விட்டன.
தலைமுறைகள் மாறி விட்டன.
இரணைதீவு கடலின் அடியில் கிடந்த விமானத்தின் சிதைவுகள் மீட்கப்பட்டு விட்டன.
விமானம் எவ்வாறு அழிந்தது? என்பதற்கான விசாரணைகளும் முன்னேறியுள்ளன.
ஆனால் ஒரு குடும்பத்தின் நினைவில் தர்ஷினி இன்னும்
1998 ஆம் ஆண்டின் அந்த நாளிலேயே நிற்கிறார்..
விமானத்தில் பணிக்கு சென்ற இளம் பெண்ணாக.
இது ஒரு விமானத்தின் கதை அல்ல…
லயன் ஏர் 602 என்பது இலங்கையின் உள்நாட்டுப் போரின் இருண்ட காலத்தில் நடந்த ஒரு விமானப் பேரழிவின் பெயர்.
ஆனால் அதன் பின்னால் 55 தனித்தனி வாழ்க்கைகள் இருந்தன.
55 குடும்பங்கள் இருந்தன.
55 கனவுகள் இருந்தன.
அவர்களில் சிலரின் குடும்பங்களுக்கு பின்னர் ஒரு இறுதி பதில் கிடைத்தது.
சிலருக்கு அந்தப் பதில் கடலில் இருந்து மீட்கப்பட்ட ஒரு பொருளாக வந்தது.
சிலருக்கு மனித எச்சங்களாக வந்தது.
ஆனால் சில குடும்பங்களுக்கு…
காத்திருப்பே ஒரே பதிலாக மாறியது.
அந்தக் காத்திருப்பின் பெயர்களில் ஒன்று—
தர்ஷினி குணசேகர.
1998 செப்டம்பர் 29 அன்று இரணைதீவு வானில் மறைந்த அந்தப் பெயர்,
27 ஆண்டுகள் கடந்தும் ஒரு குடும்பத்தின் நினைவில் இருந்து மறையவில்லை.