பாடசாலையை விட்டு வெளியேறும் இளைஞர்கள் உடனடியாக இலகுவான வருமானம் ஈட்டும் முச்சக்கரவண்டித் தொழிலை நாடுவதைத் தவிர்த்து, அவர்களை ஆக்கபூர்வமான தொழிற்கல்விப் பக்கம் திருப்புவதே இத்திட்டத்தின் பிரதான நோக்கமாகும்.
இளைஞர்களின் கல்வி மற்றும் எதிர்காலத்தைக் கட்டியெழுப்ப இத்தீர்மானம் பெரிதும் உதவும். இளம்பருவத்திலேயே நாளாந்த பணப்புழக்கத்திற்குப் பழகி, முறையான உயர்கல்வி அல்லது தொழிற்கல்வியைக் கைவிடும் போக்கை இது தடுத்து நிறுத்தக்கூடும்.
மேலும், மனிதவளப் பற்றாக்குறையை நிவர்த்தி செய்யவும், போக்குவரத்துத் துறையில் நிலவும் அதிகப்படியான முச்சக்கரவண்டிகளின் நெரிசலைக் கட்டுப்படுத்தவும் இது ஒரு வடிகாலாக அமையலாம்.
மறுபுறம், வேலையின்மையால் திண்டாடும் கிராமப்புற இளைஞர்களுக்கு இது உடனடி வாழ்வாதார இழப்பை ஏற்படுத்தக்கூடும். தொழில்வாய்ப்பற்ற சூழலில், குறைந்த முதலீட்டில் சுயதொழிலாக முச்சக்கரவண்டியை நம்பியிருக்கும் இலட்சக்கணக்கான குடும்பங்களின் பொருளாதாரப் பாதுகாப்பு இதனால் கேள்விக்குறியாகும்.
ஐரோப்பிய நாடுகள் மற்றும் அபிவிருத்தி அடைந்த நாடுகளில் சாரதி அனுமதிப்பத்திரம் பெற கடுமையான பயிற்சி, உளவியல் பரிசோதனைகள் மற்றும் முறையான கல்வித் தகுதிகள் கட்டாயமாக்கப்பட்டுள்ளன.
அங்கு போக்குவரத்துத் துறை ஒரு ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட தொழிற்துறையாகும். ஆனால், இலங்கையில் சாதாரண கல்வித் தகுதியுடன் எளிய நடைமுறைகளின் ஊடாகவே அனுமதிப்பத்திரம் வழங்கப்படுகிறது.
வயது வரம்பை மட்டும் சட்டமூலமாக மாற்றுவது முழுமையான தீர்வாகாது. மாறாக, இளைஞர்களுக்குத் தரமான தொழிற்கல்வி வாய்ப்புகளையும் முறையான வேலைவாய்ப்புகளையும் அரசாங்கம் உறுதிப்படுத்திய பின்னரே இத்தகைய அதிரடி மாற்றங்களை நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும்.
முறையான போக்குவரத்து ஒழுங்குமுறைகளைக் கொண்ட வளர்ந்த நாடுகளில், முச்சக்கரவண்டிகள் பிரதான பொதுப் போக்குவரத்துச் சேவையாகப் பயன்படுத்தப்படுவதில்லை. அங்கு பொதுப் போக்குவரத்துத் துறை உயர் தரத்திலான புகையிரத மற்றும் பேருந்துச் சேவைகளைக் கொண்டு கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது.
ஆனால், இலங்கையில் கிராமப்புற இணைப்புகளுக்கும் அவசர தேவைகளுக்கும் முச்சக்கரவண்டிகளே அத்தியாவசிய முதுகெலும்பாக விளங்குகின்றன.
எனவே, வயது வரம்பை மட்டும் கடுமையாக்குவது மாற்றுத் தீர்வுகளை வழங்காது. அரசாங்கம் இந்தத்துறையை நவீனமயமாக்கி, முறையான ஒழுங்குமுறைச் சட்டங்களை அறிமுகப்படுத்துவதோடு, சாரதிகளுக்குத் தொழிற்பயிற்சிச் சான்றிதழ்களை கட்டாயமாக்கலாம். இதனால் சேவையின் தரம் உயர்வதுடன், சமூகம் முச்சக்கரவண்டித் தொழிலைப் பார்க்கும் பார்வையும் மாறும்.
இறுதியாக, வறுமைக்கோட்டுக்குக் கீழ் வாழும் குடும்பங்களின் பொருளாதாரப் பாதுகாப்பைக் கேள்விக்குறியாக்காமல், படிப்படியான மாற்றங்களைக் கொண்டுவருவதே ஆட்சியாளர்களின் தொலைநோக்குச் சிந்தனைக்குச் சிறந்த சான்றாக அமையும்.