ஒலிம்பிக் சொல்லித் தரும் மனித நேயம்

(சாகரன்)

குத்துச் சண்டை வீரர் முகமது அலியை அறியாதவர்கள் உலகில் இருக்க முடியாது. தான் பெற்ற அத்தனை பதகங்களையும் கடலில் தூக்கி வீசி வியட்நாமிற்கு எதிரான அமெரிக்க போருக்கு எதிராக தனது கருத்தை பதிவு செய்ததன் மூலம் அவர் குத்துச் சண்டையில் பெற்ற புகழை வரலாற்றில் நிரந்தரமாக உலக மக்கள் மத்தியில் பாகுபாடின்றி பதிய வைத்திருந்தார். அவரின் மனித நேயச் செயற்பாடே இன்று வரை அவர் போற்றுதலுக்குரியவராக பார்க்கப்படுவதற்கு முக்கிய காரணமாகியிருக்கின்றது.

இன்று கியூபா மீது அமெரிக்கவும் அதன் நேச நாடுகளும் பல நாட்களாக பொருளாதாரத் தடையை ஏற்படுத்தி அவர்களின் ‘வாழ்க்கையை வாழவிடுவிடுங்கள் வாழ்த்தாவிடினும்….’ என்ற நிலையில் முகமது அலி போல் செயற்பட்டு வரலாற்றில் ஓரு ஒலிம்பியர் யாராவது இடம் பிடிப்பார்களா….? என்பதற்கான பதிலாக…. ‘ஆம்’ என்ற பதிலை வேண்டி நிற்கின்றோம் இன்று.

விளையாட்டுகள்; வியாபரமும், விளம்பர அடையாளங்களுமாக மாறிய இன்றைய நிலையில் இந்தியா போன்ற பெண் ஒடுக்கு முறை அதிகம் உள்ள நாடுகளில் ஒலிம்பிக் ஹொக்கியில் இறுதி வரை முன்னேறுவதற்கு முன்பாக அதில் விளையாடிய பல பெண்களும் பல்வேறு சமூக வசைபாடல்களை தாண்டி சாதித்து காட்டியதையும் நாம் இங்கு பார்த்துதான் ஆக வேண்டும்.

உயரம் தாண்டும் போட்டியில் இறுதி நிலையில் அதிக உயரத்தை தாண்டி நிரூபித்தல் என்று எற்பட்ட நிலையில் சிறிய காயம் காரணமாக சமநிலையை அடைந்த இருவரில் ஒருவர் போட்டியில் இருந்து பின் வாங்க மற்றையவர் இலகுவாக அடுத்த நிலையிற்கு செல்லாமலே தங்கப் பதக்கத்தை பெறலாம் என்றபட்ட போது மற்றவரும் தானான முன்வந்து போட்டியில் இருந்து பின் வாங்கி தங்கத்தை சக வீரரருட்ன் பகிர்ந்து கொண்ட அந்த பாங்கு மகத்தானது. இந்த வரலாற்றையும் இந்த ஒலிம்பிக்(2020) கொண்டுள்ளது.

இந்த மனித நேயச் செயற்பாட்டை நாம் பார்த்து சிலிர்த்து நிற்கின்றோம். உலக மக்களின் கண்களில் கண்ணீரை வரவழைத்த நிகழ்ச்சியாக இது இங்கு பதிவும் செய்யப்படுகின்றது. இந்த மனித நேயமும் முகமது அலியின் மனித குல சமாதானத்திற்காக பாவிக்கப்பட்ட மனித நேயத்தை போல் தொடர வேண்டும் என்று நாம் எதிர் பார்ப்பதில் நியாயங்கள் இல்லாமல் இல்லை.

தடைக் களப் ஓட்டப் போட்டியொன்றில் இறுதி நிலையில் போட்டி நிறைவுக் கோட்டை தவறாக புரிந்து கொண்டு முன்னிலையில் சென்றவர் நின்று விட அடுத்த நிலையில் வந்தவர் அவரை ‘ஓடி இறுதிக் கோட்டைத் தாண்டுங்கள்…’ என்று ஊக்கிவித்து அவரை முதலாவது இடத்தைப் பெறுவதற்கு அனுமதித்த நிகழ்வும் இங்கு பேசப்பட வேண்டும். இங்குள்ள மனித நேயமும் முகமது அலியின் மனித குல மீட்சிக்கான மனித நேயமாக உயர்த்தப்பட வேண்டும்.

இதே போல் ஒலிம்பிக் போட்டியின் களத்தில் ஓட்டத்தின் நடுவில் தடக்கி வீழ்ந்த சக ஓட்டக்காரரை கை கொடுத்து தூக்கி எழுந்து ஒடுவதற்கு உதவி செய்து போட்டியில் வெற்றி அல்ல வீழ்ந்தவனை தாங்கிப் பிடித்தல் என்பதை கைக்கொண்ட அந்த மனித நேயம்…. இன்னும் ஒரு படி மேலாகச் சென்று மனித குல மீட்சிக்கானதாக மாற்றப்பட வேண்டும்.

1988ஆம் ஆண்டு தென் கொரியாவில் நடைபெற்ற ஒலிம்பிக் படகோட்டப் போட்டியின்போது, சக போட்டியாளர் ஒருவரின் படகு கவிழ்வதை கனடாவைச் சேர்ந்த லாரன்ஸ் கவனித்தார். 2ஆம் நிலையில் இருந்த அவர் போட்டியைச் சற்றும் பொருட்படுத்தாமல், காயமுற்ற 2 மாலுமிகளுக்கு உதவ விரைந்தார். அவர்களை மீட்புக் குழுவிடம் ஒப்படைத்த பின், போட்டியைத் தொடர்ந்த அவர், 11 பேரைக் கடந்து 21ஆம் இடத்தில் போட்டியை முடித்தார். அவரின் வீரச் செயலுக்காக…. மனித நேயமும் அவருக்குக் கௌரவப் பதக்கம் வழங்கப்பட்டது. இந்த மனித நேயச் செயற்பாடு மனித குல மீட்சிக்காக வளர்த்தெடுக்கப்பட வேண்டும்

டிடியர் ட்ரோக்பா(Didier Drogba) கால்பந்து ஆடுகளத்தில் 104 சர்வதேச போட்டிகளில் 63 கோல்களை அடித்தவர். இதனால் அவர் எவ்வளவு பிரபலமானாரோ, அதனையும் விட ட்ரோக்பாவின் மனிதாபிமானப் பணி இன்னும் ஈர்க்கக்கூடியது. உண்மையில், ஐவரி கோஸ்ட் இல் உள்நாட்டுப் போரில் இல்லாததற்கு அவர் ஒரு முக்கிய காரணம். ஐவரி கோஸ்ட்(Ivory Coast) நாட்டில் முதல் உள்நாட்டுப் போர் 2002 இல் தொடங்கியது, 2004 ஆம் ஆண்டின் பிற்பகுதியில் பெரும்பாலான சண்டைகள் முடிவடைந்த போதிலும், நாடு இரண்டாக பிரிந்து நின்றது. கிளர்ச்சியாளர்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த முஸ்லீம் வடக்கு மற்றும் அரசு தலைமையிலான கிறிஸ்தவ தெற்கு ஆக பிளவுபட்டு நின்றது.

ட்ரோக்பா தனது அணியினருடன் தொலைக்காட்சியில் தோன்றினார். நாட்டு மக்களுக்கு அறை கூவல் விடுத்தார். அவர்களுடைய செய்தி எளிமையானது ‘சண்டையை நிறுத்துங்கள் நாம் அனைவரும் கால்பந்து மீது இணைந்த பிணைப்பைக் காட்டுவோம்….’ என்றார். ஒரு வாரத்திற்குள் போர் நிறுத்தம் ஏற்படுத்தப்பட்டது. ஒன்றாக இணைந்த நாட்டு மக்களின் உற்சாக ஆதரவினால் ஐவரி கோஸ்ட் தேசிய அணி 2006 இல் முதல் உலகக் கோப்பையில் ஐவரி கோஸ்ட் இறுதிப் போட்டி வரை முன்னேறியது.

இவ்வாறான ஒரு அணியை… வீரரை நாம் இந்த ஒலிப்பிக் போட்டியிலும் மனித குல மேம்பாட்டிற்காக எதிர் பார்த்து நிற்கின்றோம்.கொரனாவினால் பொருளாதாரத்தில் பல நாடுகள் வறுமையை நோக்கி சென்று கொண்டிருக்கும் நிலையில் உல்லாசப் பயணத்துறை போன்றவை அடிவாங்கிய சூழலில் பொருளாதாரத்தில் தத்தளிக்கின்றது. இதற்கு கை கொடுத்து உதவிகளை செய்ய முன்வராமல் ஏற்கனவே பொருளாதாரத் தடை என்று பல ஆண்டுகளாக மிதித்துவரும் அமெரிக்காவும் அதன் கூட்டாளிகளும் தற்போது தமது உளவு படையை அனுப்பி இருக்கும் சோசலிச நாட்டை இல்லாமல் செய்ய முயலும் மனித நேயமற்ற அரக்கத்தனத்தை நிறுத்துவதற்கு இன்னும் ஒரு முகமது அலி தேவையாக இருக்கின்றது….. அது இந்த இந்த ஒலிம்பிக் போட்டியில் இருந்தும்…..

உலகம் முழுவதும் நடைபெறும் விளயாட்டுகள். குழுக்களாக எதிர் எதிர் நிலையில் மோதி வெற்றியை ஈட்டுதல் என்பது கால்பந்தாட்டம், கிரிக்கட்ட, கூடைப் பந்து, பேஸ் போல், ஹொக்கி என்று எல்லாவற்றிலும் இரு அணிகளும் களத்தில் ‘எதிர்’ அணிகளாக இல்லாமல் ‘எதிரி’ அணிகளாக மாறி விளையாடுவது…. மோதுவது விளையாட்டை வியாபாரம் ஆக்கியதன் வெளிப்பாடுகள் ஆகும்.

உண்மையில் நட்பையும், சகோதரத்துவத்தையும், பரஸ்பரம் புரிந்துணர்வையும் ஏற்படுத்துவதற்காக உருவாக்கப்பட்ட இந்த விளையாட்டுப் போட்டிகள் தற்போது பணம் ஈட்டல், புகழ் பெறுதல் இதன் மூலம் விளம்பரம் போன்றவற்றால் தனிப்பட்ட முறையில் செல்வந்தர்களாவது என்று மாறியுள்ள நிலையில் முதலாம் இடம் இரண்டாம் இடம் என்பது எல்லாம் மோதல்காளாக மாறிவிட்டன. இங்கு கனிவுகளும்… நேசங்களும்… சகோதரத்துவமும் வியாபாரங்களுக்கு விலை போய்விட்டன தற்போதைய காலங்களில்.

இதற்கு விதி விலக்காக போட்டிக் களத்தில் சில வீரர்கள் இருந்தாலும் அணி என்று வந்தவுடன் எதிரிகளாக பார்க்கும் மனநிலை வருத்தத்திற்குரியது. அது விளையாட்டு என்பதற்கான அடிப்படை பண்பாட்டை. குணாம்சத்தை இல்லாமல் செய்துவிட்டதாக பலராலும் உணரப்படுகின்றது.

ஆனால் ஒலிம்பிக் போன்ற அதிகம் தனி நபர்களாக கலந்து கொள்ளும் வீரர்கள் ஒரு நாட்டின் வீரர்களாக இருந்தாலும் போட்டியின் இறுதியில் வெற்றி பெற்றவர்கள், வெற்றி இலக்கில் சற்று பின் தங்கியவர் என்று பரஸ்பரம் போட்டியின் முடிவில் அது தண்ணீருக்குள்ளும், தரையிலும், வானத்திலும் தழுவி, முத்மிட்டுப் பாராட்டுவதில் இந்த விளையாட்டில் இருக்கும் நட்பு, சகோதரத்துவம் என்பது இந்த ஒலிம்பிக் போட்டியிலும் வெளிப்பட்டது மகிழ்ச்சியே.

ஆனால் முகமது அலி போன்று தனது தங்கப் பதங்கங்களை கடலில் வீசி அன்று வியட்நாமுடன் நேரடி யுத்தததை செய்த அமெரிக்காவின் செயற்பாட்டை அவர் அமெரிக்க பிரஜையாக இருந்தாலும் மாநிலங்கள் மாநிலங்களாக சென்று போரை நிறுத்துவதற்காக பிரச்சாரம் செய்த ஒரு முகமது அலி இன்று தேவையாக இருக்கின்றது.

கியூபாவிற்கு எதிராக அமெரிக்காவும் அதன் கூட்டாளிகளும் செய்ய முற்படும் பிரகடனப்படுத்தப்படாத ஒரு தலைப் பட்சமான பனிப் யுத்தத்தை தடுத்த நிறுத்த ஒலிம்பிக் வீரர்களே…! ஒலிம்பிக் வெற்றியாளர்களே…!! பிரபல்யங்களே….!!! விளையாட்டுப் போட்டிகளில் காட்டிய உங்கள் மனிதாபிமானத்தை மனித குலத்தின் மீட்சிக்காக இன்று காட்டுங்கள்.

அவ்வாறு செயற்பட்டால் விளையாட்டு வீரர்களே ஒலிம்பிக் போட்டியாளர்களே நீங்களும் முகமது அலியின் பட்டியலில் இடம் பெறுவீர்கள். அப்படி இடம் பெற்றால் உங்களுடன் கரம் கோர்க்க கோடான கோடி உலக மக்கள் காத்துக் கொண்டுதான் இருக்கின்றார்கள்.

உங்கள் பிரபல்யம் இந்த மனித குலத்தை காக்க உதவட்டும் அப்படி இருக்குமாயின் நீங்கள் பெற்ற (தங்க) மெடல்களை விட பெரிய தங்கத் தாம்பாளத்தில் வைத்து மக்களின் மனங்களில் நீங்கள் சுமக்கப்படுவீர்கள்.

அதிக பதக்கங்களை பெற்று முதலிடத்தில் இருக்கும் அமெரிக்காவின் ஒரு வீரரோ….

அதிக தங்கப் பதக்கங்களை பெற்று முதலிடத்தில் இருக்கும் சீனாவின் ஒரு வீரரோ…..

இம்முறை தங்கத்தை வென்று இந்தியாவிற்கு பெயர் பெற்றுக் கொடுத்த அந்த ஒரு வீரரோ…..

மிகக் குறைந்த வீரர்களை இந்த ஒலிம்பிக்கிற்கு அனுப்பி அனுப்பிய இருவரையும் பதக்கம் வெல்லச் செய்த வீரர்களோ…..

உலகத்தின் ஒடுக்கப்படும் மக்களின் குரலாக தமது குரலை ஒலிக்க வைக்க முடியும். அதனால் உலக மக்களின் பால் கவனத்தை ஈர்க்க முடியும் என்ற நல்எண்ணம் கொண்டு நவீன முகமது அலியை இந்த ஒலிம்பிக் போட்டியின் பின்பு நாமும் காணுவோமாகின் அதுதான் இந்த உலகத்தின் அதிக முக்கிய மனித நேயச் செயற்பாடாக பார்க்க முடியும். அது கியூபா மக்களை ‘வாழவிடுகள் அவர் போக்கில் வாழ்த்தாவிட்டாலும்….’ என்று வினையமாக கேட்கின்றோம்.

பெருந்தோற்று ஆரம்பித்த காலத்தில் பிரித்தானியாவின் உல்லாசப் பயணிகள் கப்பல் கடலில் பல நூறு மனிதர்களுடன் கைவிட்ட…? யாரும் ஏற்காது நிலையில் கோவிட் தொற்றாளர்களுடன் அவர்களை தமது நாட்டின் கரையியில் சேர்த்து அவர்களுக்கான சிகிச்சையினை மனிதாபினமானத்துடன் வழங்கி சுகதேகிகள் ஆக்கி தமக்கான உணவுத் தடையை ஏற்படுத்திய பிரிதானியாவிற்கு அனுப்பி வைத்த மனிதாபிமானத்தை நீங்கள் சந்தேகிப்பதும் அதனை செயற்படுத்திய கியூபாவை வீழ்த்தி சந்தோஷங்களை கொண்டாடும் மனித நேயமற்ற செயற்பாடுகளை நிறுத்துங்கள்.

இதற்கு ஆதரவாக ஒரு குரலாவது இந்த ஒலிம்பிக்கின் வெற்றியாளர் அல்லது ஒலிம்பிக் வீரரிடம் இருந்து ஒலிகட்டும் அது இந்த உலகை வாழவைக்கும் கியூபா மக்களையும் வாழ வைக்கும்.

பெரு – காத்திருக்கும் சவால்கள்

(Shan Thavarajah)

தென்னமெரிக்க நாடான பெருவில் பலத்த இழுபறிகளுக்குப் பின்னர் புதிய அரசுத் தலைவராக பெட்ரோ காஸ்ரில்லோ பதவியேற்கிறார். ஆசிரியரும் தொழிற்சங்கவாதியுமான இவர் இடதுசாரிக் கொள்கைகளை உடையவர். “அரசியலில் எந்தவித முன்னனுபவமும் இல்லாத அவர் சிறந்த ஆட்சியை வழங்குவாரா?” என்ற கேள்வி அரசியல் எதிரிகளால் எழுப்பப்பட்டு வருகின்றது. அதேவேளை, “தொழிற்சங்கவாதியான அவர் பேச்சுவார்த்தைகளை நடத்துவதில் வல்லவர், ஆதலால் அவர் சிறந்த ஆட்சியை வழங்குவார்” என்கின்றனர் அவரது ஆதரவாளர்கள்.

கொள்கை பிடிப்பு மிக்கவரின் நூற்றாண்டு!

(இராமச்சந்திர மூர்த்தி.பா)

தோழர்கள் நண்பர்கள் அனைவரின் வாழ்த்துக்களோடு
100 வது வயதில் அடி எடுத்து வைக்கும் தோழர் புரட்சியாளர் இந்திய சுதந்திரப் போராட்ட வீரர் என பல்வேறு கோணங்களில் போற்றப்படும் தோழர் சங்கரையா அவர்களுக்கு பிறந்தநாள் வாழ்த்துகள்.

சீமானுக்கும் கல்யாணசுந்தரத்திற்கும் ஒன்றும் வித்தியாசம் இல்லை

தமிழ்மொழி தமிழர் தமிழினம் என பேசி வரும் இந்த போலி அரசியல்வாதிகளை நம்பி ஆரம்பத்தில் இவர்கள் பின்னால் பயணித்ததால் இரண்டு முறை சிறை எட்டு வருடம் வழக்கு நீதிமன்றம் என நான் அலைந்து திரிந்தது கொடுமையிலும் கொடுமை மறக்க முடியாத தருணம்.

டாக்டர் கோட்னீஸ் அவர்களின் 110ஆவது பிறந்த தினம்

யப்பானிய ஏகாதிபத்தியவாதிகளின் ஆக்கிரமிப்புக்கு எதிராகப் போரடிய சீன மக்களின் விடுதலைப் போராட்டத்துக்கு உதவுவதற்காக சீனாவுக்கு சென்ற ஐவர் அடங்கிய இந்திய மருத்துவர் குழுவில் ஒருவராகச் சென்று, சீன மண்ணிலேயே தனது தியாக மரணத்தைத் தழுவிக்கொண்ட இந்திய டாக்டர் துவாரகாநாத் கோட்னீஸ் – Dwarkanath Kotnis – (சீனப் பெயர் ஹீ டைகுவா – Ke Di Hua) அவர்களின் 110ஆவது பிறந்த தினத்தை ஒக்ரோபர் 10ஆம் திகதி சீன மக்கள் மிகவும் உணர்வுபூர்வமாகக் கொண்டாடியுள்ளனர்.

தோழர் தாமஸ் சங்காரா

“உங்கள ஆப்ரிக்காவின் சேகுவேரானு சொல்றாங்களே அத பத்தி என்ன சொல்றீங்க? என்று தாமஸ் சங்காராவிடம் கேட்கப்பட்ட பொழுது ” சே 39 வயது வரை வாழ்ந்தார் நான் அதுவரை வாழ்வேன் என்று நம்பிக்கை இல்லை என்றார்”.

நெல்சன் மண்டேலா நினைவுரை: உண்மைகள் உறைக்குமா?

(தெ. ஞாலசீர்த்தி மீநிலங்கோ)

சில கதைகளைக் கேட்கும் போது, நன்றாக இருக்கிறதே என்று தோன்றும். இன்னும் சில கதைகள் கடுப்பூட்டும்; சிரித்துவிட்டு அப்பால் நகரச் செய்யும். ஆனால், உலக அரசியல் அரங்கில், அதிகார மய்யங்களில் இருப்பவர்களின் கதைகளும் இதற்கு விலக்கல்ல. சில கதைகளைக் கேட்கும்போது, தெளிவாகி விட்டார்களோ என்று எண்ணத் தோன்றும்; பின்னர் அவர்கள் தம் நடத்தைகள், அவர்கள் திருந்துவதற்கான வாய்ப்பே இல்லை என்பதை இடித்துரைக்கும்.

மாற்றுத் தலைமை இன்றி தவிக்கும் இந்திய அரசியல்?

(எம். காசிநாதன்)

“மீண்டும் ராகுல் காந்தியை காங்கிரஸ் தலைவராக்க வேண்டும்” என்று காங்கிரஸ் எம்.பிக்கள் கோரிக்கை வைத்துள்ளார்கள். ஆனால், அகில இந்திய அளவில் ஆளுங்கட்சியான பாரதீய ஜனதா கட்சியைச் சமாளிக்கவோ பிரதமர் நரேந்திரமோடியின் தலைமைக்குச் சவால் விடவோ, “தலைவர்கள் தேவை” என்று விளம்பரம் மேற்கொண்டாலும், யாரும் கிடைக்காத நிலை இன்று உருவாகி உள்ளது. ஜவஹர்லால் நேருவுடன் பல “அறிவாளி” தலைவர்கள் இடம்பெற்றிருந்தார்கள். தைரியமிக்க தலைவராகவும் மதிநுட்பம் மிகுந்தவருமான சர்தார் வல்லபாய் பட்டேலை முன்வைத்து “ நேருவின்” அமைச்சரவைக்குள் ஒரு மாற்றுத் தலைவர் போல் அவர் இருந்தார். ஆனால், காலப்போக்கில் நேருவின் கரமே வலுப்பெற்று, காங்கிரஸ் கட்சியின் “நம்பிக்கை நட்சத்திரமானார்” நேரு. அவரது மறைவு வரை, நேருவுக்கு மாற்றாக இந்திய அரசியலில் ஒரு “முக்கியமான மாற்றுத் தலைவர்” உருவாகவில்லை!

கொரோனாவும்… மீனவர்களும்…. தொலைந்து போன முகமற்றவர்களின் கதை…

கொரோனா ஊரடங்கு அறிவிக்கப்பட்டு சில நாட்கள் கழித்து யாரையான் சோமேஷ் (வயது 18) என்ற ஆந்திராவைச் சேர்ந்த மீனவ இளைஞர், எந்திர படகு மூலம் மீன்பிடிக்கச் சென்றபோது குஜராத்தின் வெரவாலின் மீன்பிடித் துறைமுகத்திலிருந்து சில கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ள கடலில் மாட்டிக்கொண்டார். அவர் சென்ற கலத்திலிருந்ததோ (படகு) 500 லிட்டர் தண்ணீர்தான். அதில் அவருக்கு அவருடைய முதலாளியினால் நாளொன்று 8 லிட்டர் தண்ணீர்தான் அளிக்கப்பட்டிருந்தது. அவருடன் மற்ற மீனவர்கள் 50பேர் கலத்தில் இருந்தனர். ஒரு நாள் முழுவதும் அவருடைய அனைத்து தேவைகளுக்கும் அந்த 8 லிட்டர் தண்ணீரைத்தான் பயன்படுத்தியாக வேண்டும். உணவும், முதலாளி அளிக்கும் குறிப்பிட்ட அளவு அரிசிதான் சேமிப்பாக இருந்தது.

இந்தியா – சீனா மோதலுக்குப் பின்னுள்ள வரலாறு

இந்தியாவுக்கும் சீனாவுக்கும் இடையில் கல்வான் பள்ளத்தாக்கில் நடந்த மோதல்கள், பாங்காங் ஏரிப் பகுதியில் ஏற்பட்ட தள்ளுமுள்ளுகள் யாவற்றையும் ‘திபெத்தின் ஐந்து விரல்கள்’ என்ற உருவகத்தோடு சீனா பிணைக்கிறது. அது என்ன திபெத்தின் ஐந்து விரல்கள்? மாவோவால் உருவாக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படும் இந்தக் கருத்தாக்கத்தின்படி, திபெத் பகுதிதான் சீனாவின் வலது உள்ளங்கை; லடாக், நேபாளம், சிக்கிம், பூட்டான், அருணாசல பிரதேசம் ஆகியவை அதன் ஐந்து விரல்கள். அவற்றை விடுவிப்பது தனது கடமை என்று சீனா கருதுகிறது. இந்த ஐந்து விரல்களும் தன்னுடனேயே இருக்கும்படி உறுதிசெய்துகொள்வதற்கான நடவடிக்கைகளை இந்தியா எடுத்துவருகிறது.

நேருவின் மும்முனைக் கொள்கை

இந்தியாவும் சீனாவும் பஞ்ச சீல ஒப்பந்தத்தைச் செய்துகொண்ட 1954-க்கும், சீன-இந்தியப் போர் நடந்த 1962-க்கு முன்பும் இடையிலான காலட்டத்தில் சீனாவின் பிரகடனங்களில் சிலவற்றைக் குறித்து நேரு அரசு கவலை கொள்ள ஆரம்பித்தது. குறிப்பாக, 1959-ல் திபெத்திலிருந்து தலாய் லாமா தப்பி இந்தியாவுக்கு வந்த பிறகு ‘காஷ்மீருக்கு சுய-நிர்ணய உரிமை’ கிடைக்க வேண்டும் என்று சீனா கோருவதற்கு ஆரம்பித்தது என்று எழுதியிருக்கிறார் முன்னாள் வெளியுறவுத் துறைச் செயலர் டி.என்.கௌல். சீனப் பத்திரிகைகளும் வானொலியும் இந்தியாவுக்கு எதிராக எப்படி பிரச்சாரத்தை மேற்கொண்டன என்பதைப் பற்றியும், நாகா, மிசோ கிளர்ச்சியாளர்கள் தங்கள் நாட்டில் தஞ்சம் புகவும் ஆயுதப் பயிற்சி மேற்கொள்ளவும் சீனா அனுமதித்தது என்பதைப் பற்றியும் அவர் விவரித்துள்ளார்.

பிரதமர் நேருவின் கணக்குகள் 1962 போரில் தவறானது தொடர்பில் நிறைய விரிவாக அலசப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால், நேரு அப்போது உருவாக்கிய மும்முனை வெளியுறவுக் கொள்கை அந்த அளவுக்குப் புரிந்துகொள்ளப்படவில்லை. நேருவாலும் பின்னவர்களாலும் முன்னெடுக்கப்பட்ட இந்தக் கொள்கை சென்ற நூற்றாண்டின் போக்கில், மாவோவின் ஐந்து விரல்கள் கொள்கைக்கு வலுவான போட்டியைக் கொடுத்தது.

எல்லையில் கட்டமைப்பு

முதலாவது கொள்கை, எல்லைப்புறத்தில் அடிப்படைக் கட்டமைப்பையும் நிர்வாகத்தையும் உருவாக்குவதற்கான முன்னெடுப்பு. 1950-களில் அருணாசல பிரதேசத்தையும் இந்தியா-சீனா எல்லையில் உள்ள மற்ற பகுதிகளையும் நிர்வகிக்க ‘இந்திய எல்லைப்புற ஆட்சிப் பணிகள்’ (ஐ.எஃப்.ஏ.எஸ்.) என்ற திட்டத்தை அரசு உருவாக்கியது. வெளியுறவுச் செயலர்தான் ஐ.எஃப்.ஏ.எஸ். தேர்வுக் குழுவின் தலைவர். இந்தப் பணிக்காகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பலரும் எல்லையில் மிகவும் தொலைவில் இருந்த பழங்குடியினர் பகுதிகளிலும், அந்தப் பகுதியில் உள்ள தூதரகங்களிலும் மாறிமாறிப் பணிபுரிந்தனர். எல்லையில் நம்முடைய கட்டமைப்பைப் பலப்படுத்துவதில் வளர்ச்சியை ஒரு கருவியாக்கினர்.

அருணாசல பிரதேசத்திலிருந்து லடாக் வரை பயணித்து அந்தப் பகுதிகளின் விரைவான வளர்ச்சிக்காகப் பரிந்துரைகள் கொடுப்பதற்காகவே அதிகாரிகளுக்கென்று வெளியுறவுத் துறை அமைச்சகத்தில் சிறப்புப் பிரிவு ஒன்று உருவாக்கப்பட்டது. அடிப்படைக் கட்டமைப்புகளைப் பொறுத்தவரை சீனா பல பத்தாண்டுகளாக அடைந்த வளர்ச்சியை நாம் இப்போதுதான் துரத்திக்கொண்டிருக்கிறோம். இதற்கான அடிப்படை ஐ.எஃப்.ஏ.எஸ். இயங்கிய குறுகிய கால அளவுக்குள் உருவாக்கப்பட்டது. ஆயினும், 1968-ல் ஐ.எஃப்.ஏ.எஸ். முறை முடிவுக்குக் கொண்டுவரப்பட்டது.

ஐ.எஃப்.ஏ.எஸ். என்பது அப்போது மிகவும் புதுமையான சிந்தனை. அதற்குப் பிறகு அது ஆற்றிய பணிகளை இந்திய ராணுவமும் எல்லைப்புற சாலைகள் அமைப்பும் பங்கிட்டுக்கொண்டன. ஆயினும், எல்லைப்புறத்தில் உள்ள பகுதிகள் தாங்கள் புறக்கணிக்கப்படுவதாகவும் அரசின் கவனம் தங்கள் மீது விழுவதில்லை என்றும் முறையிடும் தருணத்தில் ஐ.எஃப்.ஏ.எஸ். அமைப்பை இன்று மீண்டும் கொண்டுவந்தால் நன்றாகத்தான் இருக்கும்.

அண்டைப் பிணைப்பு

இரண்டாவது கொள்கை, அண்டை நாடுகளுடனான பிணைப்பு. நேபாளத்துடனும் பூட்டானுடனும் தொடர்ச்சியாகச் செய்துகொள்ளப்பட்ட ஒப்பந்தங்கள் பலம் சேர்த்தன. ஜம்மு-காஷ்மீருடன் இணைக்கப்பட்ட லடாக்கையும் (1947), அருணாசல பிரதேசத்தையும் உள்ளடக்கிய பகுதிகள் மீது ராணுவரீதியிலும் நிர்வாகரீதியிலும் கட்டுப்பாடு அதிகரிக்கப்பட்டது. 1950-ல் சிக்கிமுடன் செய்துகொண்ட ஒப்பந்தமானது இந்தியாவால் பாதுகாக்கப்படும் நாடாக சிக்கிமை ஆக்கியது. 1975-ல் இந்திரா காந்தியின் அரசு சிக்கிமை இந்தியாவின் ஒரு பகுதியாக ஆக்கி, அதை இந்தியாவின் 22-வது மாநிலமாகவும் ஆக்கியது.

இந்த ஒப்பந்தங்கள் ஒவ்வொன்றும் இரண்டு தரப்புகளுக்குமே லாபம் என்ற கணக்கில் இந்தியாவுடன் நேபாளம், பூட்டான் ஆகிய நாடுகளைப் பிணைத்தன என்றாலும், காலப்போக்கில் இந்த ஒப்பந்தங்கள் காலாவதி ஆயின. நேபாளம், பூட்டான் ஆகிய நாடுகளுடன் கொண்டிருக்கும் தனித்துவமான உறவுகளால் திறந்த எல்லைகள், சுலபமாகச் சென்றுவருதல், இளைஞர்களுக்கான வேலைவாய்ப்புகள், கல்வி, உலக அரங்கில் இந்தியாவின் செல்வாக்கு மிக்க ஆதரவு உள்ளிட்ட நன்மைகள் கிடைத்தாலும் பொதுமக்களின் நினைவிலிருந்து இவையெல்லாம் மறைந்துபோயின. சீனாவால் நேபாளத்துக்குள் நுழைய முடிந்தாலும் பூட்டானுக்குள் நுழைய முடியவில்லை. இதற்கான காரணங்களுள் ஒன்று, இந்தியாவும் பூட்டானும் 1949-ல் செய்துகொண்ட ‘நீடித்த சமாதானம் மற்றும் நட்புறவு’க்கான ஒப்பந்தம் 2007-ல் ‘இந்தியா-பூட்டான் நட்புறவு ஒப்பந்தம்’ ஆகப் புதுப்பிக்கப்பட்டது ஆகும். எனினும், இந்த ஒப்பந்தத்தில் பூட்டானின் வெளியுறவு விவகாரங்களில் இந்தியா வழிநடத்தும் என்ற பிரிவு மட்டும் நீக்கப்பட்டிருக்கிறது. இதுவே இந்தியா-பூட்டான் உறவுகளை நல்ல நிலையில் இதுவரை வைத்திருக்கிறது. 2017-ல் இந்தியாவுக்கும் சீனாவுக்கும் இடையில் டோக்லாமில் உரசல் ஏற்பட்டபோது, சீனாவிடமிருந்து பூட்டானுக்குப் பெரும் அழுத்தம் கொடுக்கப்பட்டபோதும், இரண்டு நாடுகளுக்கும் இடையே நல்லுறவே நிலவியது.

ஆயினும், 1950-ல் இந்தியாவுக்கும் நேபாளத்துக்கும் இடையில் செய்துகொள்ளப்பட்ட ‘சமாதானம் மற்றும் நட்புறவுக்கான ஒப்பந்த’த்தை மறுஆய்வுக்கு உட்படுத்தும்படி நேபாளம் பல ஆண்டுகளாகக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தாலும் இந்தியா அப்படிச் செய்யாமல் இழுத்தடித்துக்கொண்டே வந்திருக்கிறது.

திபெத்துடனான நெருக்கம்

மூன்றாவது கொள்கை, ஐந்து விரல்களையும் கொண்ட கையாக சீனாவால் பார்க்கப்படும் திபெத்துடனான இந்தியாவின் நெருக்கம். தலாய் லாமாவுக்கும் அவருடைய லட்சக் கணக்கான தொண்டர்களுக்கும் 1959-லிருந்து தஞ்சம் கொடுப்பதான பாராட்டுக்குரிய இந்தியாவின் முடிவு இதன் பின்னணியிலேயே இயங்குகிறது. இன்றுள்ள சவால் என்னவென்றால், உலகம் முழுவதுமுள்ள திபெத்தியர்களின் ஆதரவை இப்போது தலாய் லாமா பெற்றிருக்கிறார். ஆனால், அவருக்குப் பிறகு யார் தலைமை என்ற கேள்வி அந்தச் சமூகத்தைச் சூழ்ந்திருக்கிறது. 2000-ல் சீனாவிலிருந்து தப்பி இந்தியா வந்த கர்மபா லாமா, எதிர்காலத் தலைமைக்கு வாய்ப்புள்ளவராக வளர்த்தெடுக்கப்பட்டிருக்கிறார் என்றாலும், தற்போது வேறொரு நாட்டின் குடிமகனாக இருக்கிறார்; பெரும்பாலும் அமெரிக்காவிலேயே வசிக்கிறார். இதற்கிடையே, சந்தேகத்துக்கு இடமின்றித் தனது தெரிவையும் அந்தச் சமூகத்தின் மீது சீனா திணிக்கும். ஏராளமான திபெத்தியர்களைத் தன்னிடம் கொண்டிருக்கும் இந்தியா, இந்த விவகாரத்தில் மிக முக்கியமான பங்கை ஆற்ற வேண்டும்.

செய்ய வேண்டியது என்ன?

ஆக, ‘உண்மையான கட்டுப்பாட்டு எல்லைப் பகுதி’யில் (Line of Actual Control) அடுத்து என்ன அடியெடுத்து வைப்பது என்று இந்தியா திணறும் சூழலில், அரசு செய்ய வேண்டிய முக்கியமான காரியம், மும்முனைக் கொள்கை போன்ற ஒரு மாபெரும் உத்தியை உருவாக்கி, இந்தப் பகுதிகள் ஒவ்வொன்றையும் தன்னுடன் நெருக்கிவைத்திருப்பதற்கான நடவடிக்கைகளை எடுப்பதும், அண்டை நாடுகளுடனான ஒப்பந்தங்களைப் புதுப்பிப்பதும்தான்! மேலதிகம் இப்போதைய சீனாவின் எதிர்வினைக்கு இன்னொரு காரணமும் இருக்கிறது. ஆகஸ்ட் 2019-ல் ஜம்மு-காஷ்மீரை இந்தியா மறுவரையறுத்தது, பாதுகாப்புச் சூழலையும் அச்சுறுத்தல் அளவுகளையும் மாற்றியமைத்திருக்கிறது. ஜம்மு-காஷ்மீர் விவகாரத்தை, குறிப்பாக லடாக் தொடர்பாக சீனா கடுமையாக விமர்சித்துள்ளது. ‘சீனாவின் எல்லைப்புற இறையாண்மையைக் குறைத்து மதிப்பிடும் செயல்’ என்றது.

பாகிஸ்தான் ஆக்கிரமிப்பு காஷ்மீரையும், அக்ஷய் சின்னையும் திரும்ப எடுத்துக்கொள்வதாக உள்துறை அமைச்சர் அமித் ஷா கடந்த ஆகஸ்ட்டில் சூளுரைத்ததும் சாதாரணமாக எடுத்துக்கொள்ளப்படாது. ஏனெனில், சீனா-பாகிஸ்தான் பொருளாதார வழித்தடம் அந்த வழியாகத்தான் செல்கிறது. ஜம்மு-காஷ்மீரின் புதிய வரைபடம் நேபாளத்துடனான உறவிலும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தியிருப்பது தற்செயலானது அல்ல. சீனாவை எதிர்கொள்ள இந்திய அரசு தயாராகிக்கொண்டிருக்கும் வேளையில், தனது எந்த விரலின் மீதிருந்தும் தன் பார்வை விலகிவிடாமல் இந்தியா பார்த்துக்கொள்வது மிகவும் அவசியம் என்று மட்டும் உறுதியாகக் கூறலாம்.

© ‘தி இந்து’, தமிழில்: ஆசை